RunCalc DocumentationFAQLoginRegister
UsersRacesMapsMountains

Description: Cała Polska - najważniejsze góry, wzgórza, wysokie budynki, kominy, maszty, latarnie morskie

Mountain range/group ID: 11



Open peaks map

Back to mountain ranges




Peaks in this range/group reached by: Mariusz Go¶ć (consi2)
Click column header to sort
NPeak nameAltitudePeak infoRangeReached

0

Altus (Katowice)

400

Najwyższy wieżowiec w Katowicach o wysoko¶ci 125 m

Budynki

1

Budziwój (Rzeszów)

384

Położona na wzgórzu dzielnica Rzeszowa

Wzgórza

2

Ciepł. Częstochowa

397

Komin Zakładu Elektroenergetycznego ELSEN w Częstochowie o wysoko¶ci 151 m

Kominy

3

Ciepł. Łomża

267

Komin Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej w Łomży o wysoko¶ci 150 m

Kominy

4

Ciepł. Międzylesie

230

Komin ciepłowni Międzylesie w Warszawie o wysoko¶ci 120 m

Kominy

5

Coll. Altum (Poznań)

150

Collegium Altum - najwyższy wieżowiec w Poznaniu o wysoko¶ci 78 m

Budynki

6

Dylewska Góra

312

Najwyższe wzniesienie Wzgórz Dylewskich i jednocze¶nie województwa warmińsko-mazurskiego oraz całej północno-wschodniej Polski

Wzgórza Dylewskie

7

Mennica Legacy Tower

254

Wybudowany w 2019 roku wieżowiec o wysoko¶ci 140 m, stoj±cy w Warszawie pod adresem Pereca 21, w obrębie ulic: Prostej, Żelaznej, Grzybowskiej oraz Waliców na warszawskiej Woli

Budynki

8

EC Bielsko-Północ

509

Komin elektrociepłowni Bielsko-Północ w Czechowicach-Dziedzicach o wysoko¶ci 225 m

Kominy

9

EC Gdańsk

201

Komin elektrociepłowni Gdańsk o wysoko¶ci 200 m

Kominy

10

EC Gdynia

151

Komin elektrociepłowni Gdynia o wysoko¶ci 150 m

Kominy

11

EC Głogów

297

Komin elektrociepłowni Głogów o wysoko¶ci 222 m

Kominy

12

EC Katowice

467

Komin elektrociepłowni Katowice o wysoko¶ci 200 m

Kominy

13

EC Kawęczyn

400

Komin elektrociepłowni Kawęczyn w Warszawie o wysoko¶ci 300 m

Kominy

14

EC Kielce

501

Komin elektrociepłowni Kielce o wysoko¶ci 213 m

Kominy

15

EC Kraków

465

Komin elektrociepłowni Kraków o wysoko¶ci 260 m

Kominy

16

EC Lubin

364

Komin Elektrociepłowni Lubin o wysoko¶ci 230 m

Kominy

17

EC Lublin

345

Komin elektrociepłowni Lublin-Wrotków o wysoko¶ci 150 m

Kominy

18

EC ŁódĽ

488

Komin elektrociepłowni EC4 w Łodzi o wysoko¶ci 265 m

Kominy

19

EC Polkowice

379

Komin elektrociepłowni Polkowice o wysoko¶ci 220 m

Kominy

20

EC Pruszków

344

Komin elektrociepłowni Pruszków II w Mosznej o wysoko¶ci 256 m

Kominy

21

EC Rzeszów

403

Komin elektrociepłowni Rzeszów o wysoko¶ci 203 m

Kominy

22

EC Siekierki

300

Komin elektrociepłowni Siekierki w Warszawie o wysoko¶ci 200 m

Kominy

23

EC Toruń

301

Komin elektrociepłowni w Toruniu o wysoko¶ci 225 m

Kominy

24

EC Tychy

460

Komin elektrociepłowni Tychy o wysoko¶ci 160 m

Kominy

25

EC Wrocław

302

Komin elektrociepłowni Wrocław o wysoko¶ci 186 m

Kominy

26

EC Zabrze

522

Komin elektrociepłowni Zabrze o wysoko¶ci 250 m

Kominy

27

EC Żerań

300

Komin elektrociepłowni Żerań w Warszawie o wysoko¶ci 200 m

Kominy

28

Elektr. Bełchatów

497

Komin elektrowni w Bełchatowie o wysoko¶ci 300 m

Kominy

29

Elektr. Dolna Odra

257

Komin Elektrowni Dolna Odra w Dolnym Czarnowie o wysoko¶ci 250 m

Kominy

30

Elektr. Jaworzno

556

Komin elektrowni w Jaworznie o wysoko¶ci 306 m

Kominy

31

Elektr. Karolin (Poznań)

279

Komin elektrowni Karolin w Poznaniu o wysoko¶ci 204 m

Kominy

32

Elektr. Kozienice

258

Komin elektrowni w Kozienicach (¦wierże Górne) o wysoko¶ci 152 m

Kominy

33

Elektr. Opole

409

Komin elektrowni Opole o wysoko¶ci 250 m

Kominy

34

Elektr. Rybnik

528

Komin elektrowni EDF w Rybniku o wysoko¶ci 300 m

Kominy

35

Elektr. Siersza

614

Komin elektrowni Siersza w Trzebini o wysoko¶ci 260 m

Kominy

36

Elektr. Skawina

338

Komin elektrowni Skawina o wysoko¶ci 120 m

Kominy

37

Huta Katowice (D±browa)

572

Komin Huty Katowice w D±browie Górniczej o wysoko¶ci 250 m

Kominy

38

Huta Piekary ¦l±skie

438

Komin huty w Piekarach ¦l±skich o wysoko¶ci 150 m

Kominy

39

K1 (Kraków)

320

Najwyższy wieżowiec w Krakowie o wysoko¶ci 105 m (z iglicami)

Budynki

40

Komin KWK Radzionków

441

Komin KWK Powstańców ¶l±skich Radzionków o wysoko¶ci 150 m

Kominy

41

Komin w Jeleniej Górze

515

Komin Zakładów Włókien Chemicznych Chemitex-Celwiskoza w Jeleniej Górze o wysoko¶ci 178 m

Kominy

42

Komin w Mosinie

213

Komin Swarzędzkich Fabryk Mebli w Mosinie o wysoko¶ci 150 m

Kominy

43

Komin w Szczecinie

250

Komin zlikwidowanych ZWCh Chemitex Wiskord w Szczecinie o wysoko¶ci 250 m

Kominy

44

Kopiec Ko¶ciuszki

333

Jeden z kopców krakowskich o wysoko¶ci 34 m. Został usypany w 1820 roku ku pamięci Tadeusza Ko¶ciuszki. Znajduje się na Wzgórzu ¶w. Bronisławy, na wschodnim wierzchołku grzbietu Sikornika, w zachodniej czę¶ci Krakowa, na terenie dzielnicy administracyjnej Zwierzyniec.

Wzgórza

45

Kopiec Krakusa

287

Jeden z kopców krakowskich o wysoko¶ci 16 m. Znajduje się na prawym brzegu Wisły w dzielnicy Podgórze. Został usypany na najwyższym wzniesieniu wapiennego zrębu Krzemionek - Wzgórzu Lasoty (271 m).

Wzgórza

46

Kopiec Piłsudskiego

383

Najwyższy z kopców krakowskich i jednocze¶nie najwyższy w Polsce. Ma wysoko¶ć względn± 35 m. Został usypany na szczycie Sowińca (najwyższego wzniesienia Pasma Sowińca), znajduj±cego się w Lesie Wolskim, w zachodniej czę¶ci Krakowa, na terenie dzielnicy Zwierzyniec. Usypywanie ukończono w 1937 roku, a kopiec po¶więcono Józefowi Piłsudskiemu.

Wzgórza

47

Kopiec Tatarski

352

Najwyższy szczyt Przemy¶la na Pogórzu Przemyskim, na górze znajduje się punkt widokowy

48

Kopiec Wandy

238

Jeden z kopców krakowskich o wysoko¶ci 14 m. Znajduje się krakowskiej dzielnicy Nowa Huta. Został zbudowany prawdopodobnie ok. VII-VIII wieku.

Wzgórza

49

Metropolitan Park (Lublin)

260

Najwyższy wieżowiec w Lublinie o wysoko¶ci 65 m

Budynki

50

Olsztyn

170

Najwyższy punkt w Olsztynie

Wzgórza

51

Pazim (Szczecin)

140

Najwyższy wieżowiec w Szczecinie o wysoko¶ci 128 m (z anten±)

Budynki

52

Radiostacja gliwicka

354

Drewniana wieża nadawcza w Gliwicach o wysoko¶ci 111 m - najwyższa istniej±ca drewniana konstrukcja w Europie oraz najwyższa drewniana wieża nadawcza na ¶wiecie

Budynki

53

Rafineria Gdańsk

150

Komin rafinerii Gdańsk o wysoko¶ci 152 m

Kominy

54

RCN Solec Kujawski

394

Maszt RCN Solec Kujawski o wysoko¶ci 330 m

Maszty

55

Red Tower (ŁódĽ)

240

Najwyższy wieżowiec w Łodzi o wysoko¶ci 80 m

Budynki

56

River Tower (Bydgoszcz)

120

Najwyższy wieżowiec w Bydgoszczy o wysoko¶ci 65 m

Budynki

57

RTCN Białystok / Krynice

505

Maszt RTCN Białystok / Krynice o wysoko¶ci 331 m

Maszty

58

RTCN Bydgoszcz / Trzeciew.

413

Maszt RTCN Bydgoszcz / Trzeciewiec o wysoko¶ci 320 m

Maszty

59

RTCN Częstochowa / Wręcz.

610

Maszt RTCN Częstochowa / Wręczyca o wysoko¶ci 340 m

Maszty

60

RTCN Dęblin / Ryki

369

Maszt RTCN Dęblin / Ryki o wysoko¶ci 213 m

Maszty

61

RTCN Gdańsk / Chwaszcz.

495

Maszt RTCN Gdańsk / Chwaszczyno o wysoko¶ci 317 m

Maszty

62

RTCN Giżycko / Miłki

476

Maszt RTCN Giżycko / Miłki o wysoko¶ci 327 m

Maszty

63

RTCN Kalisz / Mikstat

487

Maszt RTCN Kalisz / Mikstat o wysoko¶ci 273 m

Maszty

64

RTCN Katowice / Kosztowy

656

Maszt RTCN Katowice / Kosztowy o wysoko¶ci 359 m

Maszty

65

RTCN Konin / Żółwieniec

423

Maszt RTCN Konin / Żółwieniec o wysoko¶ci 320 m

Maszty

66

RTCN Koszalin / Gołogóra

473

Maszt RTCN Koszalin / Gołogóra o wysoko¶ci 270 m

Maszty

67

RTCN Kraków / Chor±gwica

681

Maszt RTCN Kraków / Chor±gwica o wysoko¶ci 286 m

Maszty

68

RTCN Lublin / Piaski

550

Maszt RTCN Lublin / Piaski o wysoko¶ci 342 m

Maszty

69

RTCN ŁódĽ / Zygry

504

Maszt RTCN ŁódĽ / Zygry o wysoko¶ci 346 m

Maszty

70

RTCN Olsztyn / Pieczewo

493

Maszt RTCN Olsztyn / Pieczewo o wysoko¶ci 356 m

Maszty

71

RTCN Piła / Rusinowo

450

Maszt RTCN Piła / Rusinowo o wysoko¶ci 320 m

Maszty

72

RTCN Płock / Rachocin

374

Maszt RTCN Płock / Rachocin o wysoko¶ci 260 m

Maszty

73

RTCN Poznań / ¦rem

372

Maszt RTCN Poznań / ¦rem o wysoko¶ci 290 m

Maszty

74

RTCN Przysucha / Kozłow.

532

Maszt RTCN Przysucha / Kozłowiec o wysoko¶ci 213 m

Maszty

75

RTCN Siedlce / Łosice

482

Maszt RTCN Siedlce / Łosice o wysoko¶ci 297 m

Maszty

76

RTCN Suwałki / Krzemian.

477

Maszt RTCN Suwałki / Krzemianucha o wysoko¶ci 232 m

Maszty

77

RTCN Szczecin / Kołowo

401

Maszt RTCN Szczecin / Kołowo o wysoko¶ci 267 m

Maszty

78

RTCN Warszawa / Raszyn

456

Maszt RTCN Warszawa / Raszyn o wysoko¶ci 335 m

Maszty

79

RTCN Ziel. Góra / Jemiołów

467

Maszt RTCN Zielona Góra / Jemiołów o wysoko¶ci 314 m

Maszty

80

RTCN Żagań

436

Maszt RTCN Żagań o wysoko¶ci 280 m

Maszty

81

RTON Iława / Kisielice

418

Maszt RTON Iława / Kisielice o wysoko¶ci 320 m

Maszty

82

RTON Wrocław / Żórawina

388

Maszt RTON Wrocław / Żórawina o wysoko¶ci 260 m

Maszty

83

Sea Towers (Gdynia)

160

Najwyższy wieżowiec w Gdyni o wysoko¶ci 141 m (z anten±)

Budynki

84

Sky Tower (Wrocław)

350

Najwyższy wieżowiec we Wrocławiu o wysoko¶ci 215 m (z anten±) i jednocze¶nie najwyższy budynek w Polsce w kategoriach wysoko¶ć do dachu oraz wysoko¶ć do najwyżej położonego piętra

Budynki

85

¦w. Rocha (Białystok)

220

Ko¶ciół ¶w. Rocha w Białymstoku

Budynki

86

Union Tower (Koszalin)

80

Najwyższy wieżowiec w Koszalinie o wysoko¶ci 40 m

Budynki

87

Wieżyca

329

Najwyższe wzgórze pasma morenowych Wzgórz Szymbarskich na Pojezierzu Kaszubskim oraz najwyższy punkt województwa pomorskiego. Na szczycie znajduje się wieża widokowa.

Wzgórza Szymbarskie

88

Zakłady Police

208

Komin Zakładów Chemicznych Police o wysoko¶ci 200 m

Kominy

89

Pałac Kultury

349

Słynny budynek w Warszawie o wysoko¶ci 237 m (z iglic±). Do czasu ukończenia budowy wieżowca Varso (planowana wysoko¶ć - 310 m, termin - 2020 rok), Pałac Kultury pozostaje najwyższym budynkiem w Warszawie. Z tarasu widokowego na 30 piętrze rozci±ga się piękna panorama stolicy. Budowę rozpoczęto w 1952 roku, a ukończono 22 lipca (wtedy ¶więto narodowe) 1955 roku. Pomysłodawc± wzniesienia gmachu w centrum Warszawy był Józef Stalin i przez pierwszy rok pałac nosił jego imię. W sylwestrow± noc roku 2000 na 42 kondygnacji pałacu został odsłonięty Zegar Milenijny. Jest to trzeci co do wielko¶ci zegar w Europie - jego cztery tarcze maj± ¶rednice po 6 metrów.

Budynki

90

Warsaw Spire

332

Wieżowiec w centrum Warszawy o wysoko¶ci 180 m (220 m z iglicami), stoj±cy przy placu Europejskim

Budynki

91

Warsaw Trade Center

318

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 208 m, stoj±cy przy ul. Chłodnej 51

Budynki

92

Q22

309

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 195 m, stoj±cy przy skrzyżowaniu al. Jana Pawła II i ul. Grzybowskiej

Budynki

93

Złota 44

304

Wieżowiec w centrum Warszawy o wysoko¶ci 192 m

Budynki

94

Rondo 1

306

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 192 m, stoj±cy przy Rondzie ONZ

Budynki

95

Centrum LIM

284

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 170 m (wliczaj±c 30-metrowy maszt), stoj±cy przy Alejach Jerozolimskich 65/79. Mie¶ci się w nim między innymi Hotel Marriott.

Budynki

96

Warsaw Financial Center

279

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 165 m, stoj±cy przy ul. Emilii Plater 53

Budynki

97

InterContinental Warsz.

278

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 164 m, stoj±cy przy ul. Emilii Plater 49

Budynki

98

Cosmopolitan Twarda 2/4

274

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 160 m, stoj±cy przy ul. Twardej 2/4

Budynki

99

Oxford Tower

264

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 150 m, stoj±cy przy ul. Tytusa Chałubińskiego 8

Budynki

100

Intraco

242

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 138 m, stoj±cy przy ul. Stawki 2

Budynki

101

Spektrum

242

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 128 m, stoj±cy przy ul. Twardej 18

Budynki

102

Łucka City

231

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 120 m, stoj±cy przy ul. Łuckiej 15

Budynki

103

Błękitny Wieżowiec

230

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 120 m, stoj±cy przy placu Bankowym 2

Budynki

104

Millennium Plaza

230

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 116 m, stoj±cy przy Alejach Jerozolimskich 123a

Budynki

105

Central Tower

229

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 115 m, stoj±cy przy Alejach Jerozolimskich 81

Budynki

106

Novotel Warszawa Cen.

224

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 111 m, stoj±cy przy ul. Marszałkowskiej 94-98

Budynki

107

Złote Tarasy

219

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 105 m, stoj±cy przy ul. Złotej 59

Budynki

108

Babka Tower

211

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 105 m, stoj±cy przy al. Jana Pawła II 80

Budynki

109

Ilmet

217

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 103 m, stoj±cy przy al. Jana Pawła II 15

Budynki

110

Stadion Narodowy

195

Stadion Narodowy w Warszawie, stoj±cy na prawym brzegu Wisły, przy Mo¶cie Poniatowskiego. Wysoko¶ć dachu to 70 m, natomiast całkowita wysoko¶ć z iglic± wynosi 113 m.

Budynki

111

Gosań

93

Wzniesienie na polskim wybrzeżu, położone na wyspie Wolin, bezpo¶rednio nad Morzem Bałtyckim. Znajduje się na terenie Wolińskiego Parku Narodowego i stanowi ¶wietny punkt widokowy na Zatokę Pomorsk±.

Wolin

112

Grzywacz

116

Najwyższe wzniesienie Pasma Wolińskiego i jednocze¶nie wyspy Wolin. Znajduje się na terenie Wolińskiego Parku Narodowego, w odległo¶ci 800 m od Morza Bałtyckiego.

Wolin

113

Kr±gły Goraj

388

Trzeci najwyższy szczyt w polskiej czę¶ci Roztocza po Wielkim Dziale oraz Długim Goraju (według najnowszych danych to Długi Goraj jest najwyższy). Stanowi najwyższe wzniesienie województwa lubelskiego.

Roztocze

114

Wielki Dział

390

Do niedawna uznawany za najwyższy szczyt polskiego Roztocza, obecnie drugi pod względem wysoko¶ci po Długim Goraju

Roztocze

115

Długi Goraj

391

Najwyższy szczyt w polskiej czę¶ci Roztocza, kiedy¶ uznawano za drugi po Wielkim Dziale, który jest jednak o metr niższy

Roztocze

116

Wzgórze Kosobudzkie

247

Wzniesienie koło osady Kosobudy, najwyższy szczyt województwa zachodniopomorskiego

Wzgórza

117

Pomorska Góra Piasku

245

Nieoficjalna nazwa nasypu piaskowego w powiecie szczecineckim, w gminie Biały Bór. Znajduje się w Dolinie Gwdy, pomiędzy osad± Biały Dwór a jeziorem Cieszęcino. Jest to sztuczne wzniesienie usypane z piasku, powstałe po wydobyciu kruszywa mineralnego. Jest drugim co do wysoko¶ci wzniesieniem województwa zachodniopomorskiego.

Wzgórza

118

Rozwaliny

239

Wzniesienie w Dolinie Gwdy, położone w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Miastko, blisko granicy z województwem zachodniopomorskim. Rozwaliny znajduj± się na pograniczu Doliny Gwdy (północny jej kraniec) i Równiny Charzykowskiej (zachodni kraniec). Dalej na północy rozci±ga się Pojezierze Bytowskie. Niektórzy uważaj± Rozwaliny za najwyższy punkt województwa zachodniopomorskiego, w rzeczywisto¶ci wyższy jest sztuczny nasyp, nazywany nieoficjalnie Pomorsk± Gór± Piasku (245 m) oraz Wzgórze Kosobudzkie (247 m).

Wzgórza

119

Rowelska Góra

298

Wzgórze na Pojezierzu Suwalskim, w północno-zachodniej czę¶ci Pojezierza Wschodniosuwalskiego. Jest najwyższym szczytem województwa podlaskiego.

Wzgórza

120

Kobyla Góra

284

Najwyższe wzniesienie Wielkopolski w województwa wielkopolskiego, położone w pa¶mie Wzgórz Ostrzeszowskich, 700 m od drogi Marcinki - Parzynów, w miejscowo¶ci Zmy¶lona Parzynowska. Na szczycie znajduje się jubileuszowy Krzyż Wielkopolski o wysoko¶ci 20 m.

Wzgórza

121

Gołębia

227

Wzniesienie na Wale Trzebnickim, w pasie Wzniesień Żarskich, będ±ce najwyższym punktem województwa lubuskiego. Znajduje się w powiecie żarskim, na terenie gminy wiejskiej Żary, około 2,5 km na południe od Żar. Potocznie nazywana jest Gór± Żarsk±, w 1954 roku nadano jej urzędow± nazwę Gołębia.

Wzgórza

122

Czarna Góra

189

Najwyższe wzniesienie województwa kujawsko-pomorskiego i zarazem najniższy z 16 szczytów korony Polski. Znajduje się w powiecie sępoleńskim, w gminie Kamień Krajeński, w ¶rodku lasu między wsiami Obkas a D±brówka. Leży w pasie Gór Obkaskich.

Wzgórza

123

Latarnia ¦winouj¶cie

68

Najwyższa na polskim wybrzeżu Bałtyku, jedna z najwyższych latarń morskich na ¶wiecie. Znajduje się pomiędzy Latarni± Morsk± Peenemünde w Niemczech (około 38 km na zachód), a Latarni± Morsk± Kikut (około 28 km na wschód). Wykonana z cegły, na jej szczyt prowadzi dokładnie 308 schodów. Położona jest w dzielnicy Warszów miasta ¦winouj¶cie. Wysoko¶ć wieży 67,7 m, wysoko¶ć ¶wiatła 65 m n.p.m. Jest udostępniona do zwiedzania.

Budynki

124

Latarnia Kikut

92

Latarnia morska nad Zatok± Pomorsk±, w gminie Międzyzdroje. Znajduje się pomiędzy Latarni± Morsk± ¦winouj¶cie (około 28 km na zachód), a Latarni± Morsk± Niechorze (około 30 km na wschód). Wysoko¶ć wieży 18,2 m, wysoko¶ć ¶wiatła 91,5 m n.p.m. Nie jest udostępniona do zwiedzania.

Budynki

125

Latarnia Niechorze

63

Latarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, położona we wsi Niechorze, na wysokim klifowym brzegu. Znajduje się pomiędzy Latarni± Morsk± Kikut (około 30 km na zachód), a Latarni± Morsk± Kołobrzeg (około 34 km na wschód). Wysoko¶ć wieży 45 m, wysoko¶ć ¶wiatła 62,8 m n.p.m. Jest udostępniona do zwiedzania.

Budynki

126

Latarnia Kołobrzeg

37

Latarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, nad Zatok± Pomorsk±, położona w mie¶cie Kołobrzeg. Znajduje się pomiędzy Latarni± Morsk± Niechorze (ok. 34 km na zachód), a Latarni± Morsk± G±ski (około 22 km na wschód). Latarnia jest administrowana przez Urz±d Morski w Słupsku i jest udostępniona do zwiedzania. Działa od 1666 roku. Wysoko¶ć wieży 26 m, wysoko¶ć ¶wiatła 36 m n.p.m.

Budynki

127

Latarnia G±ski

52

Latarnia morska na Wybrzeżu Słowińskim, położona w gminie Mielno, we wsi G±ski. Znajduje się pomiędzy Latarni± Morsk± w Kołobrzegu (około 22 km na zachód), a Latarni± Morsk± w Darłowie (około 40 km na wschód). Wysoko¶ć wieży 49,8 m, wysoko¶ć ¶wiatła 51,1 m n.p.m. Jest udostępniona do zwiedzania.

Budynki

128

Latarnia Darłowo

23

Latarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, położona w mie¶cie Darłowo, w dzielnicy Darłówko. Znajduje się pomiędzy Latarni± Morsk± G±ski (około 40 km na zachód) a Latarni± Morsk± Jarosławiec (około 15 km na wschód). Wysoko¶ć wieży 22 m, wysoko¶ć ¶wiatła 19,7 m n.p.m. Jest udostępniona do zwiedzania.

Budynki

129

Latarnia Jarosławiec

51

Latarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, położona we wsi Jarosławiec. Znajduje się pomiędzy Latarni± Morsk± Darłowo (około 15 km na zachód), a Latarni± Morsk± Ustka. Wysoko¶ć wieży 33,3 m, wysoko¶ć ¶wiatła 50,2 m n.p.m. Jest udostępniona do zwiedzania.

Budynki

130

Latarnia Ustka

23

Latarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, położona w mie¶cie Ustka. Znajduje się pomiędzy Latarni± Morsk± Jarosławiec, a Latarni± Morsk± Czołpino. Wysoko¶ć wieży 19,5 m, wysoko¶ć ¶wiatła 22,2 m n.p.m. Jest udostępniona do zwiedzania.

Budynki

131

Latarnia Czołpino

75

Latarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, położona na północ od osady Czołpino. Znajduje się pomiędzy Latarni± Morsk± Ustka a Latarni± Morsk± Stilo. Wysoko¶ć wieży 25,2 m, wysoko¶ć ¶wiatła 75 m n.p.m. Jest udostępniona do zwiedzania.

Budynki

132

Latarnia Stilo

75

Latarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, położona w miejscowo¶ci Osetnik (dawniej Stilo), niedaleko Sasina. Znajduje się pomiędzy Latarni± Morsk± Czołpino, a Latarni± Morsk± Rozewie. Wysoko¶ć wieży 33,4 m, wysoko¶ć ¶wiatła 75 m n.p.m. Jest udostępniona do zwiedzania.

Budynki

133

Latarnia Rozewie I

83

Latarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, położona na przyl±dku Rozewie. Znajduje się pomiędzy Latarni± Morsk± Stilo a Latarni± Morsk± Jastarnia. Posiada największy zasięg nominalny ze wszystkich latarń polskiego wybrzeża. Wysoko¶ć wieży 32,7 m, wysoko¶ć ¶wiatła 83 m n.p.m. Jest udostępniona do zwiedzania.

Budynki

134

Latarnia Jastarnia

22

Latarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, położona w mie¶cie Jastarnia, na Mierzei Helskiej. Znajduje się pomiędzy Latarni± Morsk± Rozewie, a Latarni± Morsk± Hel. Pierwsz± latarnię w Jastarni zbudowano w 1938 roku i przetrwała tylko jeden rok. W 1950 roku postawiono now± latarnię, która stoi tu do dzisiaj. Wysoko¶ć wieży 13,5 m, wysoko¶ć ¶wiatła 22 m n.p.m. Nie jest udostępniona do zwiedzania.

Budynki

135

Latarnia Hel

43

Latarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, położona w mie¶cie Hel, na końcu Mierzei Helskiej. Znajduje się pomiędzy Latarni± Morsk± Jastarnia a Latarni± Morsk± Gdańsk Port Północny. Wysoko¶ć wieży 41,50 m (do górnej krawędzi radaru), wysoko¶ć ¶wiatła 40,8 m n.p.m. Jest udostępniona do zwiedzania.

Budynki

136

Latarnia Port Północny

61

Najmłodsza latarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, położona w Gdańsku, na Wyspie Portowej, na terenach portu morskiego Gdańsk (w czę¶ci Port Północny). Znajduje się pomiędzy Latarni± Morsk± Hel, a Latarni± Morsk± Krynica Morska. Wysoko¶ć wieży 56 m, wysoko¶ć ¶wiatła 61 m n.p.m. Nie jest udostępniona do zwiedzania.

Budynki

137

Latarnia Krynica Morska

53

Latarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, położona w mie¶cie Krynica Morska, na Mierzei Wi¶lanej. Znajduje się pomiędzy Latarni± Morsk± Gdańsk Port Północny a Latarni± Morsk± Bałtijsk (Rosja - obwód kaliningradzki). Wysoko¶ć wieży 26,5 m, wysoko¶ć ¶wiatła 53 m n.p.m. Jest udostępniona do zwiedzania.

Budynki

138

Latarnia Bałtyjsk (RU)

105

Latarnia morska u wej¶cia do Zalewu Wi¶lanego na brzegu Bałtyku, położona na północnej czę¶ci Mierzei Wi¶lanej, w mie¶cie Bałtyjsk w Rosji (obwód kaliningradzki). Wysoko¶ć wieży: 105 m, wysoko¶ć ¶wiatła: 105 m n.p.m.

Budynki

139

Latarnia Rozewie II

73

Nieczynna latarnia morska na Przyl±dku Rozewie, wybudowana w 1875 roku, wygaszona w 1910 roku. Wysoko¶ć wieży 23,8 m, wysoko¶ć ¶wiatła 72,2 m n.p.m. Nie jest udostępniona do zwiedzania.

Budynki

140

Latarnia Góra Szwedów

35

Nieczynna latarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, położona w granicach administracyjnych miasta Hel, na Mierzei Helskiej, na szczycie wzniesienia Góra Szwedów. Znajduje się pomiędzy Latarni± Morsk± Jastarnia, a Latarni± Morsk± Hel. Została wygaszona w 1990 roku. Dawniej Latarnia Góra Szwedów zast±piła Latarnię Morsk± Jastarnia Bór, stoj±c± tutaj w latach 1872-1936. Wysoko¶ć wieży 17 m, wysoko¶ć ¶wiatła 34,3 m n.p.m. Nie jest udostępniona do zwiedzania.

Budynki

141

Latarnia Nowy Port

28

Nieczynna latarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, położona w dzielnicy Nowy Port miasta Gdańsk, przy ul. Przemysłowej. Znajduje się pomiędzy Latarni± Morsk± Hel a Latarni± Morsk± Gdańsk Port Północny. Wysoko¶ć wieży 31,3 m, wysoko¶ć ¶wiatła 27,3 m n.p.m. Jest udostępniona do zwiedzania.

Budynki

142

Stawa Władysławowo

16

Stawa (morski znak nawigacyjny) w porcie Władysławowo

Budynki

143

Stawa Westerplatte

13

Stawa (morski znak nawigacyjny) na Westerplatte, stoj±cy w wej¶ciu do Nowego Portu w Gdańsku

Budynki

144

Stawa Sopot

25

Stawa (morski znak nawigacyjny) w Sopocie. Według obowi±zuj±cych obecnie kryteriów, nie jest już formalnie latarni± morsk±, ale dalej jest tak nazywana. Wysoko¶ć wieży 30 m, wysoko¶ć ¶wiatła 25 m n.p.m.

Budynki

145

Pomnik Westerplatte

46

Pomnik Obrońców Wybrzeża, stoj±cy w Gdańsku, na półwyspie Westerplatte, przy wej¶ciu do portu morskiego. Monument ma wysoko¶ć 25 metrów i upamiętnia polskich obrońców wybrzeża we wrze¶niu 1939 roku.

Budynki

146

Guminek

293

Wzgórze w południowo-zachodniej czę¶ci Krakowa, położone na terenie Lasów Tynieckich, w dzielnicy Dębniki

Wzgórza

147

Grodzisko (Tyniec)

282

Wzgórze w południowo-zachodniej czę¶ci Krakowa, położone na terenie Lasów Tynieckich, w dzielnicy Dębniki. Wznosi się około 70 m nad poziomem przepływaj±cej tuż obok Wisły. Położone jest na terenie Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego i stanowi najbardziej na zachód wysunięte wzniesienie Wzgórz Tynieckich.

Wzgórza

148

Winnica (Dębniki)

234

Wzgórze w południowo-zachodniej czę¶ci Krakowa, położone na obszarze dzielnicy Dębniki. Położone jest na terenie Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Na wzniesieniu znajduje się Fort Winnica. Nazwa pochodzi od tego, że kiedy¶ znajdowały się tutaj winnice.

Wzgórza

149

Winnica (Tyniec)

250

Wzgórze w południowo-zachodniej czę¶ci Krakowa. Należy do Wzgórz Tynieckich na obszarze Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Nazwa pochodzi od tego, że kiedy¶ znajdowały się tutaj winnice. Na zachodnich zboczach Winnicy znajduje się stroma skała o brzydkiej nazwie Skurwysyn.

Wzgórza

150

Wzgórze Klasztorne

233

Skalisty płaskowyż, wznosz±cy się nad prawym brzegiem Wisły w Tyńcu w Krakowie, na którym zbudowano Opactwo Benedyktynów w Tyńcu

Wzgórza

151

Solnik (Dębniki)

259

Wzgórze w południowo-zachodniej czę¶ci Krakowa, położone na obszarze dzielnicy Dębniki, na terenie Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Na wzgórzu znajduje się fort artyleryjski 53 Bodzów.

Wzgórza

152

Srebrna Góra

326

Wzgórze w Pa¶mie Sowińca na terenie Lasku Wolskiego w Krakowie. Na szczycie znajduje się klasztor kamedułów.

Wzgórza

153

Pustelnik

353

Drugie pod względem wysoko¶ci (po Sowińcu) wzgórze na terenie Krakowa, położone w zachodniej czę¶ci masywu Pasma Sowińca na terenie Lasu Wolskiego w Krakowie

Wzgórza

154

Ostra Góra

347

Zwornikowe wzgórze w zachodniej czę¶ci Pasma Sowińca, trzecie pod względem wysoko¶ci wzniesienie Krakowa. Zlokalizowane jest w grzbiecie głównym masywu, pomiędzy Sowińcem, oddzielonym przełęcz± Janasówki, a Pustelnikiem. Ostra Góra góruje nad czterema dolinkami: Mokrym Dołem i Wolskim Dołem (Dolin± Matki Boskiej), Gomółczym Dołem i Łupanym Dołem.

Wzgórza

155

Sojunka

249

Wzgórze przy zachodniej granicy Krakowa, zaliczane już do wsi Kryspinów. Na zachodnich zboczach Sojunki poprowadzono autostradę A4.

Wzgórza

156

Sikornik Zachodni

296

Dwuwierzchołkowe wzgórze we wschodniej czę¶ci Pasma Sowińca w Krakowie, zwane też Wzgórzem ¶w. Bronisławy. Na wschodnim wierzchołku Sikornika wybudowano Kopiec Ko¶ciuszki. Zachodnie zbocza Sikornika Zachodniego opadaj± do¶ć stromo w stronę ulicy Starowolskiej.

Wzgórza

157

Cmentarna (L. Wolski)

264

Wzgórze na zachodnim krańcu Lasku Wolskiego w Krakowie. Na południowo-wschodnim zboczu znajduje się cmentarz.

Wzgórza

158

Skała - Fort 38

295

Jeden z fortów Twierdzy Kraków, położony na zachodnim krańcu Lasku Wolskiego

Wzgórza

159

Cecowa Duża

275

Wzgórze położone na północno-zachodnim krańcu Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego w Krakowie. Północne zbocza opadaj± w stronę ulicy Olszanickiej.

Wzgórza

160

Olszanica - Fort 39

293

Wzgórze położone na północno-zachodnim krańcu Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego w Krakowie. Północne zbocza opadaj± w stronę ulicy Olszanickiej.

Wzgórza

161

Szańcowa

288

Wzgórze położone na północnym krańcu Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego w Krakowie. Północne zbocza opadaj± w stronę ulicy Olszanickiej.

Wzgórza

162

Osławska

258

Wzgórze znajduj±ce się na Grzbiecie Tenczyńskim w północno-zachodniej czę¶ci Olszanicy w Krakowie. Szczyt wzgórza znajduje się ok. 100 m od granicy z Balicami. Zachodni stok wzgórza opada do autostrady A4 i płyty startowej lotniska, a północny do rzeki Rudawa.

Wzgórza

163

Osławka

250

Wzgórze znajduj±ce się na Grzbiecie Tenczyńskim w północno-zachodniej czę¶ci Olszanicy w Krakowie. S±siaduje z wyższym wzgórzem Osławska. Północne i wschodnie zbocza opadaj± w stronę stawów rybnych w Mydlnikach.

Wzgórza

164

Jurajska

255

Wzgórze położone na zachód od Krakowa, w południowej czę¶ci wsi Szczyglice, na końcu ulicy Jurajskiej. Południowo-zachodnie zbocza opadaj± w stronę lotniska Balice, wschodnie w stronę stawów w Mydlnikach.

Wzgórza

165

Wzg. Szczyglickie

284

Wzgórze położone na zachód od Krakowa, w północnej czę¶ci wsi Szczyglice, w zakolu rzeki Rudawa. W zboczu opadaj±cym na północ do Rudawy znajduje się Skała Bonerówny, a po drugiej stronie rzeki - Skała Kmity.

Wzgórza

166

Skała Kmity

252

Wapienna skała o wysoko¶ci około 25 m, wznosz±ca się nad rzek± Rudawa, ponad drog± wojewódzk± nr 774. W tym miejscu rzeka Rudawa przełamuje Garb Tenczyński na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej. Nazwa skały pochodzi od rycerza Kmity, który według legendy nieszczę¶liwie zakochał się w pięknej Olimpii Bonerównie, córce ówczesnego wła¶ciciela Balic (skała o jej imieniu znajduje się po drugiej stronie Rudawy). Nie mog±c ożenić się z ni±, rzucił się z rozpaczy wraz z koniem z tej skały, ponosz±c ¶mierć na miejscu.

Wzgórza

167

Wzgórze Kmity

295

Wzgórze na południowy wschód od Zabierzowa. Jego południowe i zachodnie zbocza opadaj± do rzeki Rudawa, w tym grzbiecie wyrasta Skała Kmity. W tym miejscu rzeka Rudawa przełamuje Garb Tenczyński na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej.

Wzgórza

168

Wzgórze Balickie

323

Wzgórze na północ od podkrakowskiej wsi Balice i krakowskiego lotniska o tej samej nazwie

Wzgórza

169

Wzg. Zabierz. Płn.

345

Wzgórze Zabierzowskie Północne położone na zachód od podkrakowskiej wsi Zabierzów

Wzgórza

170

Wzg. Zabierz. Płd.

346

Wzgórze Zabierzowskie Południowe położone na południowy zachód od podkrakowskiej wsi Zabierzów

Wzgórza

171

Wzgórze Burowskie

325

Wzgórze położone na południowy zachód od podkrakowskiej wsi Burów, widoczne z lotniska Balice

Wzgórza

172

Radar Edyta

350

Wojskowy radar lotniczy NUR-12M Edyta, położony na wzgórzu na północny zachód od krakowskiego lotniska Balice. Wygl±da jak wielka piłka nożna.

Wzgórza

173

Wzg. Trzech Krzyży

288

Pogórze Przemyskie

174

Fort Zniesienie

351

Pogórze Przemyskie

175

Stożek I

322

Wzgórza

Wzgórza

176

Stożek III

351

Wzgórza

Wzgórza

177

Ramża

324

Wzgórza

Wzgórza

178

Góra ¦w. Wawrzyńca

357

Wzgórza

Wzgórza

179

Hałda Skalny

389

Wzgórza

Wzgórza

180

Góra ¦w. Jana

350

Wzgórza

Wzgórza

181

Skały (Mikołów)

310

Wzgórza

Wzgórza

182

Wapieńka

272

Wzgórza

Wzgórza

183

Szlachta

296

Wzgórza

Wzgórza

184

Klimont

305

Wzgórza

Wzgórza

185

Małkowiec

285

Wzgórza

Wzgórza

186

Kępka (Lędziny)

272

Wzgórza

Wzgórza

187

Strzyżówka (Lędziny)

295

Wzgórza

Wzgórza

188

D±bie (Lędziny)

265

Wzgórza

Wzgórza

189

Kępa (Lędziny)

278

Wzgórza

Wzgórza

190

Glinogóra

280

Wzgórza

Wzgórza

191

G. Kamienna (Lędziny)

267

Wzgórza

Wzgórza

192

Wzg. Wandy (Murcki)

357

Wzgórza

Wzgórza

193

Wzgórze Beaty

323

Wzgórza

Wzgórza

194

Traugott

330

Wzgórza

Wzgórza

195

Załęska Hałda

338

Wzgórza

Wzgórza

196

Apostolska Góra

311

Wzgórza

Wzgórza

197

Łysa Góra (Ligota)

266

Wzgórza

Wzgórza

198

Łysa Góra Płn. (Ligota)

269

Wzgórza

Wzgórza

199

Łysa Góra Płd. (Ligota)

261

Wzgórza

Wzgórza

200

Mrówcza Górka

294

Wzgórza

Wzgórza

201

Góra Hugona

311

Wzgórza

Wzgórza

202

Góra Gryca

318

Wzgórza

Wzgórza

203

Góra Mikołaja

318

Wzgórza

Wzgórza

204

Sowia Góra

287

Wzgórza

Wzgórza

205

Srebrna Góra (Radzion.)

347

Wzgórza

Wzgórza

206

Góra Cipiorg

340

Wzgórza

Wzgórza

207

Księża Góra (Radzion.)

357

Wzgórza

Wzgórza

208

Kopiec Wyzwolenia

356

Wzgórza

Wzgórza

209

Góry Kamyckie

310

Wzgórza

Wzgórza

210

Winna Góra

349

Wzgórza

Wzgórza

211

Jaroszowa Góra

291

Wzgórza

Wzgórza

212

Góra Buczyna

377

Wzgórza

Wzgórza

213

Równa Góra

391

Wzgórza

Wzgórza

214

Srocza Góra

361

Wzgórza

Wzgórza

215

Srocza Zach.

381

Wzgórza

Wzgórza

216

Korzystna Góra

383

Wzgórza

Wzgórza

217

Góra Łubianki

398

Wzgórza

Wzgórza

218

Ostra G. (Przeczyce)

351

Wzgórza

Wzgórza

219

Góra Kamień (Przecz.)

335

Wzgórza

Wzgórza

220

Kamionka (Boguchwał.)

326

Wzgórza

Wzgórza

221

Ostrogóra

306

Wzgórza

Wzgórza

222

Góra Bartusel

300

Wzgórza

Wzgórza

223

Coglowa Góra

365

Wzgórza

Wzgórza

224

WoĽnicka Góra

355

Wzgórza

Wzgórza

225

Biedacz

348

Wzgórza

Wzgórza

226

Góra Grojec

365

Wzgórza

Wzgórza

227

Lubecka Góra

285

Wzgórza

Wzgórza

228

Lipska Góra

299

Wzgórza

Wzgórza

229

Kochcika Górka

286

Wzgórza

Wzgórza

230

Górka Kazurka

134

Sztuczne wzniesienie w warszawskiej dzielnicy Ursynów, położone w okolicach ulicy Kazury, około 200 metrów od północnej granicy Lasu Kabackiego. Tradycyjna nazwa to Wzgórze Trzech Szczytów, popularnie nazywana Monte Kazura. Wzniesienie zostało usypane w latach 70. XX wieku, ale większo¶ć ziemi pochodziła z wykopów metra w latach osiemdziesi±tych.

Wzgórza

231

Kopa Cwila

118

Sztuczne wzniesienie w warszawskiej dzielnicy Ursynów, wzniesione w latach 70. XX wieku z ziemi z wykopów pod budowę bloków i dróg. Inna nazwa to Kopiec Cwila.

Wzgórza

232

Hałda Szarlota

406

Hałda odpadów pokopalnianych w Rydułtowach

233

Góra ¦więtej Anny

408

Wzniesienie na Wyżynie ¦l±skiej z kompleksem ¶wi±tynnym na szczycie

234

Kamieńska Góra

386

Sztuczne wzgórze powstałe jako zwałowisko zewnętrzne Kopalni Węgla Brunatnego Bełchatów

235

JM Tower

201

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 92 m, stoj±cy przy ul. Grzybowskiej 45

Budynki

236

PZU Tower

211

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 97 m, znajduj±cy się na rogu alei Jana Pawła II i ulicy Grzybowskiej (adres aleja Jana Pawła II 24)

Budynki

237

Prime Corp. Center

207

Prime Corporate Center - wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 96 m, znajduj±cy się przy ul. Grzybowskiej 78

Budynki

238

Hotel Hilton

204

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 94 m, stoj±cy przy ul. Grzybowskiej 63

Budynki

239

North Gate

195

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 94 m, stoj±cy przy ul. Bonifraterskiej 17

Budynki

240

The Westin Warsaw

208

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 94 m, stoj±cy przy skrzyżowaniu ul. Grzybowskiej i al. Jana Pawła II (adres al. Jana Pawła II 21)

Budynki

241

Plac Unii

200

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 90 m, stoj±cy przy ul. Puławskiej 2 w pobliżu placu Unii Lubelskiej

Budynki

242

Euro Centrum

200

Wieżowiec w Warszawie o wysoko¶ci 88 m, stoj±cy przy Alejach Jerozolimskich 134/136

Budynki

243

Wzgórze Trzech Krzyży

166

Wzgórze ponad Kazimierzem Dolnym nad Wisł±, pot. Góra Trzech Krzyży. Trzy nawi±zuj±ce do Golgoty krzyże postawiono w 1708 roku.

Wzgórza

244

Wzgórze Filtrowe

212

Wzgórze ponad Kazimierzem Dolnym nad Wisł±

Wzgórza

245

Elektr. Łaziska

482

Komin Elektrociepłowni Łaziska w Łaziskach Górnych. Dawniej elektrownia posiadała jednoprzewodowy komin o wysoko¶ci 200 m, ale w roku 2003 przeprowadzono jego rozbiórkę i został on zast±piono kominem dwuprzewodowym o wysoko¶ci 196,5 m.

Kominy

246

El. Dziećmorowice (CZ)

470

Komin Elektrowni Dziećmorowice - EDĚ (cz. Elektrárna Dětmarovice) - czeskiej elektrowni węglowej położonej w Dziećmorowicach. Elektrownia ma dwa zbudowane koło siebie kominy (zachodni i wschodni - oznaczony w aplikacji Polskie Góry), oba maj± wysoko¶ć blisko 260 m.

Kominy

247

EC Zofiówka (Jastrzębie)

386

Komin Elektrociepłowni Zofiówka, zbudowanej w Jastrzębiu-Zdroju przy Kopalni Węgla Kamiennego Zofiówka. Ma wysoko¶ć 105 m.

Kominy

248

EC Marcel (Radlin, W¦)

364

Komin Elektrociepłowni Marcel w Radlinie koło Wodzisławia ¦l±skiego. Ma wysoko¶ć 79 m.

Kominy

249

Rowokół

115

Wzgórze polodowcowe na Wybrzeżu Słowińskim. Znajduje się na terenie Słowińskiego Parku Narodowego i jest bardzo dobrze widocznym z morza żeglarskim punktem nawigacyjnym. Na szczycie znajduje się wieża widokowa.

Wzgórza

250

Olivia Star

203

Wieżowiec biurowy o wysoko¶ci 180 m (z anten±), do dachu 156 m. Wchodz±cy w skład Olivia Business Centre i jest zlokalizowany przy Alei Grunwaldzkiej w Gdańsku Oliwie.

Budynki

251

Neptun

106

Wieżowiec biurowy o wysoko¶ci 85 m, wchodz±cy w skład Centrum Biurowego Neptun, zlokalizowany przy Alei Grunwaldzkiej w Gdańskiej dzielnicy Wrzeszcz

Budynki

252

Bazylika Mariacka

93

Bazylika konkatedralna Wniebowzięcia Naj¶więtszej Maryi Panny w Gdańsku, zwana także bazylik± Mariack±. Wieża bazyliki ma wysoko¶ć 82 m.

Budynki

253

Organika Trade

107

Trzeci najwyższy budynek w Gdańsku, a pi±ty najwyższy w Trójmie¶cie. Ma wysoko¶ć całkowit± (z anten±) 100 m, do dachu 80 m. Położony jest przy ulicy Heweliusza, na Starym Mie¶cie.

Budynki

254

Zieleniak

97

Wieżowiec w centrum Gdańska przy ul. Wały Piastowskie, zbudowany w latach 1965-1971 dla Centralnego O¶rodka Konstrukcyjno-Badawczego Przemysłu Okrętowego. Ma wysoko¶ć całkowit± (z anten±) 90 m, do dachu 72 m.

Budynki

255

Hotel Mercure-Hevelius

76

Hotel Mercure Gdańsk Stare Miasto, dawniej Hotel Hevelius Gdańsk i Hotel Heweliusz - najwyższy hotel w Gdańsku, również największy hotel miasta pod względem liczby pokoi. Ma wysoko¶ć 70 m.

Budynki

256

Ko¶ciół MBKKB

106

Parafia Matki Bożej Królowej Korony Polskiej w Gdańsku, położona w dzielnicy Oliwa. Wieża ko¶cioła ma wysoko¶ć 70 m.

Budynki

257

Archikatedra Oliwska

77

Bazylika archikatedralna w Gdańsku-Oliwie - ko¶ciół pod wezwaniem Trójcy ¦więtej, Naj¶więtszej Maryi Panny i ¶w. Bernarda, przy ul. Bpa Edmunda Nowickiego w Gdańskiej dzielnicy Oliwa. Posiada dwie wieże o wysoko¶ci 46 m.

Budynki

258

Okr±glak (ko¶ciół NMP)

100

Parafia NMP Królowej Różańca ¦więtego w Gdańsku. Budynek jest okr±gły, stoj±ca obok wieża ma wysoko¶ć 83 m.

Budynki

259

Kolegiata Gdańska

83

Kolegiata Gdańska pw. Serca Jezusowego - zabytkowy ko¶ciół w Gdańsku Wrzeszczu. Jego wieża ma wysoko¶ć 66 m.

Budynki

260

Ko¶ciół ¶w. Katarzyny

83

Ko¶ciół ¶w. Katarzyny - najstarszy ko¶ciół parafialny na Starym Mie¶cie w Gdańsku. Powstał w latach 1227-1239, fundatorami byli ksi±żęta Pomorza Gdańskiego, rozbudowany został po 1379. W latach 1555-1945 należał do protestantów. Jego patronk± jest ¶w. Katarzyna Aleksandryjska z Egiptu. Wieża ko¶cioła ma wysoko¶ć 76 m.

Budynki

261

Wieża w Kolibkach

140

Wieża widokowa w Kolibkach (Taras widokowy Orange Gdynia Kolibki) - wieża widokowa znajduj±ca się przy ul. Spółdzielczej w gdyńskiej dzielnicy Orłowo, na obszarze Kolibek. Ma wysoko¶ć 50 m, taras jest położony wysoko¶ci 28 m.

Budynki

262

Donas

206

Wzgórze na Pojezierzu Kaszubskim, znajduj±ce się w gdyńskiej dzielnicy D±browa, będ±ce najwyżej położonym punktem Gdyni. Na szczycie znajduje się wieża telekomunikacyjna (wysoko¶ć wieży 70 m) wraz z tarasem widokowym po¶rodku (26,5 m).

Wzgórza

263

Wzgórze Pachołek

101

Wzniesienie w gdańskiej dzielnicy Oliwa. Znajduje się w kompleksie Lasów Oliwskich na skraju Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego i na turystycznym szlaku Kartuskim i szlaku Skarszewskim. Na szczycie znajduje się stalowa wieża widokowa o wysoko¶ci 15 m, z której rozpo¶ciera się panoramiczny widok na cał± okolicę i Zatokę Gdańsk±.

Wzgórza

264

G. Ko¶ciuszki (Gdańsk)

103

Wzgórze nad Gdańskiem

Wzgórza

265

Łysa Góra (Sopot)

110

Wzgórze nad Sopotem

Wzgórza

266

Zajęcze Wzgórze

109

Wzgórze nad Sopotem

Wzgórza

267

Wiecha

115

Wzgórze nad Gdańskiem

Wzgórza

268

Głowica

122

Wzgórze nad Gdańskiem

Wzgórza

269

D±bie (Gdańsk)

115

Wzgórze nad Gdańskiem

Wzgórza

270

¦limak

82

Wzgórze nad Gdańskiem

Wzgórza

271

Strzyska Góra

105

Wzgórze nad Gdańskiem

Wzgórza

272

Ja¶kowa Góra

82

Wzgórze nad Gdańskiem

Wzgórza

273

Królewskie Wzgórze

99

Wzgórze nad Gdańskiem

Wzgórza

274

Góra Dantyszka

98

Wzgórze nad Gdańskiem

Wzgórza

275

Ko¶ciół Mariacki

305

Ko¶ciół Wniebowzięcia Naj¶więtszej Marii Panny, zwany także bazylik± Wniebowzięcia Naj¶więtszej Marii Panny, bazylik± Mariack± lub ko¶ciołem Mariackim. Jest jednym z największych i najważniejszych ko¶ciołów Krakowa (po archikatedrze wawelskiej). Został zbudowany w XIV i XV wieku w stylu gotyckim. Położony jest przy północno-wschodnim narożniku Rynku Głównego, na Placu Mariackim. Północna wieża ¶wi±tyni ma wysoko¶ć 80 m. Na wysoko¶ci 54 m znajduje się punkt widokowy, zwany hejnalic±, z którego co godzinę grany jest hejnał mariacki.

Budynki

276

Archikatedra Wawelska

304

Bazylika archikatedralna ¶w. Stanisława i ¶w. Wacława - gotycki ko¶ciół archikatedralny, położony na Wawelu (wysoko¶ć 228 m n.p.m.), stanowi±cy własno¶ć archidiecezji krakowskiej. Był miejscem koronacji i pochówku królów Polski. Zachodnia wyższa Wieża Zegarowa (Salomonowa) ma wysoko¶ć 76 m. Na północy znajduje się Wieża Zygmuntowska ze słynnym dzwonem Zygmuntem.

Budynki

277

Zamek Królewski w W.

162

Zamek Królewski w Warszawie - barokowo-klasycystyczny zamek znajduj±cy się w Warszawie przy placu Zamkowym 4. Pełni funkcje muzealne i reprezentacyjne. Najwyższa wieża zamku ma wysoko¶ć 59 m.

Budynki

278

Góra Gnojna

103

Wzniesienie znajduj±ce się na skarpie wi¶lanej na Starym Mie¶cie w Warszawie, między wylotami ulic Celnej i Dawnej, dochodz±cych do przechodz±cej przy szczycie ulicy Brzozowej. U podnóża przebiega ulica Bugaj. Nazwa wzniesienia (inna to Góra Gnojowa) pochodzi to tego, że to miejsce było kiedy¶ wysypiskiem ¶mieci i nieczysto¶ci Starej Warszawy.

Wzgórza

279

Górka Szczę¶liwicka

152

Sztucznie usypane wzniesienie w parku Szczę¶liwickim na Szczę¶liwicach, w zachodniej czę¶ci warszawskiej dzielnicy Ochota, inna nazwa to Kopiec Szczę¶liwicki. Stanowi najwyższy punkt wysoko¶ciowy Warszawy.

Wzgórza

280

Kopiec Moczydłowski

131

Sztucznie usypane wzniesienie znajduj±ce się w parku Moczydło przy ulicy Czorsztyńskiej i Prymasa Tysi±clecia w warszawskiej dzielnicy Wola, inna nazwa to Górka Moczydłowska

Wzgórza

281

Kopiec Powstania W.

121

Kopiec Powstania Warszawskiego - sztuczne wzniesienie znajduj±ce się na Czerniakowie w warszawskiej dzielnicy Mokotów, po południowej stronie ulicy Bartyckiej

Wzgórza

282

The Warsaw Hub 1

244

The Warsaw Hub (pierwotnie Sienna Towers) - zespół budynków w rejonie ulic Siennej, Towarowej i ronda Daszyńskiego w dzielnicy Wola w Warszawie, ukończony w 2019 roku. Obie wieże maj± wysoko¶ć po 130 m.

Budynki

283

The Warsaw Hub 2

244

The Warsaw Hub (pierwotnie Sienna Towers) - zespół budynków w rejonie ulic Siennej, Towarowej i ronda Daszyńskiego w dzielnicy Wola w Warszawie, ukończony w 2019 roku. Obie wieże maj± wysoko¶ć po 130 m.

Budynki

284

RON Malczewskiego

346

Radiowy O¶rodek Nadawczy Malczewskiego posiada 123-metrowy maszt. Jest zlokalizowany przy ul. Malczewskiego u stóp Kopca Ko¶ciuszki na Zwierzyńcu w Krakowie. Do lat dziewięćdziesi±tych służył do nadawania fal ¶rednich, obecnie na maszcie zamontowane s± nadajniki radiowe w pa¶mie UKF oraz anten stacji bazowych telefonii komórkowej.

Maszty

285

Smrek (G. Izer., CZ)

1124

Szczyt na zachodnim krańcu Wysokiego Grzbietu Gór Izerskich, czes. Smrk, niem. Tafelfichte. Ma dwa wierzchołki, oddzielone ledwo zauważaln± przeł±czk±. Jest najwyższym szczytem czeskiej czę¶ci Gór Izerskich. Na górze stoi 20-metrowa, zbudowana w latach 2001-2003 (w miejsce starej z 1892 roku) wieża widokowa, z której przy dobrej widoczno¶ci roztacza się rozległa panorama na Góry Łużyckie i czesk± czę¶ć Gór Izerskich (na południu i zachodzie), Pogórze Izerskie (na północy), polsk± czę¶ć Gór Izerskich i Karkonosze (na wschodzie). Przez szczyt przechodzi niebieski i zielony szlak turystyczny.

286

Stóg Izerski (G. Izer.)

1105

Jeden z najwyższych szczytów Gór Izerskich, położony na zachodnim krańcu Wysokiego Grzbietu, w pobliżu granicy polsko-czeskiej. Często używa się skróconej nazwy Stóg, czes. Stoh, dawniej niem. Heufuder. Do 2000 roku na Stogu stała drewniana wieża widokowa, jednak została rozebrana, natomiast tuż obok postawiono maszt telekomunikacyjny. Na północnym zboczu Stogu działa O¶rodek Ski and Sun ¦wieradów-Zdrój z kolej± gondol± Stóg Izerski. Na południowych zboczach bierze pocz±tek jedna z największych czeskich rzek - Izera (czes. Jizera, niem. Iser). Przez szczyt przechodz± szlaki turystyczne: żółty, zielony i czerwony.

287

Wysoka Kopa (G. Izer.)

1126

Najwyższy szczyt Gór Izerskich, położony w masywie Wysokiego Grzbietu, dawniej niem. Hinterberg. Należy do Korony Gór Polski, Diademu Polskich Gór, Korony Sudetów Polskich i Korony Sudetów. Wznosi się w najwyższej, centralnej czę¶ci Wysokiego Grzbietu Gór Izerskich, między wzniesieniem Złote Jamy po południowo-zachodniej stronie a Izerskimi Garbami po wschodniej stronie, około 2,7 km na południowy zachód od Rozdroża Izerskiego. Obok szczytu prowadzi czerwony szlak turystyczny ze ¦wieradowa-Zdroju do Szklarskiej Poręby, fragment Głównego Szlaku Sudeckiego.

288

Szrenica (Kark.)

1362

Szczyt położony w zachodniej czę¶ci Karkonoszy, w pobliżu granicy z Czechami, na południe od Szklarskiej Poręby, dawniej niem. Reifträger. Pod szczyt można wjechać wyci±giem krzesełkowym, znajduje się tam schronisko.

289

Sokolnik (Kark.)

1384

Szczyt w Karkonoszach w zachodniej czę¶ci ¦l±skiego Grzbietu, czes. Sokolník niem. Tefelsteinpaltte, Falkensteine. Położony jest w północno-zachodniej czę¶ci ¦l±skiego Grzbietu pomiędzy Szrenic± na zachodzie a Łabskim Szczytem na wschodzie. Od północy pomiędzy Szrenicę, Sokolnik i Łabski Szczyt wcięte jest rozległe, podmokłe obniżenie - Szrenicki Kocioł. Od południa rozci±ga się Labská louka - szerokie spłaszczenie ł±cz±ce ¦l±ski Grzbiet z Czeskim Grzbietem, na którym znajduj± się Ľródła Łaby.

290

Łabski Szczyt (Kark.)

1471

Szczyt na Głównym Grzbiecie Karkonoszy (wierzchowinie), w zachodniej czę¶ci ¦l±skiego Grzbietu, pomiędzy Szrenic± na zachodzie a ¦nieżnymi Kotłami na wschodzie, czes. Violík lub Labský ątít, niem. Veilchenstein lub Veilchenspitze. Przez partie podszczytowe przebiega granica polsko-czeska, natomiast sam wierzchołek leży po jej polskiej stronie. W okolicy Łabskiego Kotła, na północnym stoku, znajduje się schronisko PTTK Pod Łabskim Szczytem.

291

¦nieżne Kotły (Kark.)

1490

Kotły polodowcowe w Karkonoszach, niem. Schneegruben, czes. Sněľné jámy. Na grani stoi zbudowane w 1897 Schronisko Nad ¦nieżnymi Kotłami, obecnie radiowo-telewizyjny o¶rodek nadawczy z wież± o wysoko¶ci 24 m.

292

Wielki Szyszak (Kark.)

1509

Czwarty pod względem wysoko¶ci szczyt Karkonoszy i całych Sudetów, a drugi szczyt polskich Karkonoszy, położony w zachodniej czę¶ci ¦l±skiego Grzbietu, czes. Vysoké Kolo, niem. Hohe Rand, Hohe Rad lub Hohes Rad. Na wierzchołek nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny, ale przez szczyt biegnie zimowa wersja trasy grani± Karkonoszy (trawers północn± stron± Wielkiego Szyszaka jest zamknięty).

293

¦mielec (Kark.)

1424

Szczyt na głównej grani Karkonoszy - ¦l±skim Grzbiecie, czes. Velky ©iąak, niem. Grosse Sturmhaube. Dawna nazwa tego szczytu to Wielki Szyszak, natomiast położony w s±siedztwie obecny Wielki Szyszak nosił nazwę Wielkie Koło.

294

Czeskie Kam. (Kark.)

1416

Szczyt w pa¶mie Karkonoszy (¦l±ski Grzbiet) oraz grupa skał o tej samej nazwie. Czes. Muľské kameny, niem. Mannsteine. Wraz z leż±cymi na wschodzie ¦l±skimi Kamieniami tworz± rozległ± kulminację grzbietu.

295

¦l±skie Kam. (Kark.)

1413

Szczyt w Karkonoszach, czes. Dívči kameny, niem. Mädelsteine lub Mädelkamm. Znajduj± się mniej więcej w połowie drogi między Petrov± boud± a Czarn± Przełęcz±. Wraz z leż±cymi na zachód Czeskimi Kamieniami tworz± rozległ± kulminację ¦l±skiego Grzbietu. Tę sam± nazwę nosi znajduj±ca się na szczycie grupa skał o ciekawych kształtach.

296

Ptasi Kamień (Kark.)

1215

Szczyt w Karkonoszach, w obrębie ¦l±skiego Grzbietu, czes. Čihadlo, dawniej niem. Im Löchel lub Vogelstein. Jest to niezbyt wybitny szczyt w ¶rodkowej czę¶ci ¦l±skiego Grzbietu. Oddziela Przełęcz Karkonosk± na wschodzie od Przełęczy Dołek na zachodzie. Przechodzi przez niego granica między Polsk± a Czechami. Położony jest na obszarze Karkonoskiego Parku Narodowego oraz czeskiego Karkonoskiego Parku Narodowego (czes. Krkonoąský národní park, KRNAP).

297

Mały Szyszak (Kark.)

1440

Szczyt na głównej wierzchowinie Karkonoszy (¦l±skim Grzbiecie), czes. Malý ©iąák, niem. Kleine Sturmhaube

298

Smogornia (Kark.)

1489

Szczyt na głównej grani Karkonoszy (¦l±ski Grzbiet), czes. Stříbrný hřbet, niem. Mittagsberg. Położony jest we wschodniej czę¶ci ¦l±skiego Grzbietu. Na zachodzie ł±czy się z Tępym Szczytem, na wschodzie z Równi± pod ¦nieżk±.

299

Ł±czna Góra (Kark., CZ)

1555

Szczyt w czeskiej czę¶ci pasma Karkonoszy, czes. Luční hora, niem. Hochwiesenberg. Drugi pod względem wysoko¶ci szczyt Karkonoszy i Czech, jest to najwyższy szczyt znajduj±cy się cał± swoj± powierzchni± w Czechach. Położony jest na południowy zachód od ¦nieżki, w ¶rodkowej czę¶ci wierzchowiny Karkonoszy, we wschodniej czę¶ci Czeskiego Grzbietu, około 5,5 km na północ od Peca pod Sněľkou. Ze szczytu góry roztacza się rozległa panorama na zachodni± i wschodni± czę¶ć Karkonoszy oraz czeskie Podgórze Karkonoskie. Wierzchołek jednak nie jest dostępny dla turystów, nie prowadzi na niego żaden szlak turystyczny. Znakowanym szlakiem doj¶ć można do Niebieskiej Przełęczy (czes. Modré sedlo).

300

Studzienna (Kark., CZ)

1554

Szczyt w czeskiej czę¶ci Karkonoszy, na południowy zachód od ¦nieżki, w ¶rodkowej czę¶ci wierzchowiny Karkonoszy we wschodniej czę¶ci Czeskiego Grzbietu, czes. Studniční hora lub Studničná hora, niem. Brunnenberg, Brandkoppe lub Steinboden. Jest to trzecie pod względem wysoko¶ci w Karkonoszach, położone nad ¶cian± polodowcowych kotłów.

301

¦nieżka (Kark., CZ)

1602

Najwyższy szczyt Karkonoszy oraz Sudetów, jak również Czech (zaliczany do Korony Europy), cz. Sněľka, niem. Schneekoppe. Należy do Korony Gór Polski, Diademu Polskich Gór, Korony Sudetów Polskich i Korony Sudetów. Jest to najwybitniejszy szczyt Polski i Czech (wybitno¶ć 1202 m). Na górze znajduje się obserwatorium o charakterystycznym kształcie, kaplica ¶w. Wawrzyńca oraz nowy budynek czeskiej poczty.

302

Czarna Góra (Kark., CZ)

1299

Góra w czeskich Karkonoszach, czes. Černá hora, niem. Schwarzenberg, Spiegelkoppe. Na południowo-wschodnim zboczu położony jest o¶rodek narciarski, w którego skład wchodzi kolej gondolowa, któr± można dojechać na górę z miejscowo¶ci Jańskie ŁaĽnie. Na szczycie góry znajduje się nadajnik telewizyjny.

303

Czarna Kopa (Kark.)

1407

Szczyt w głównej grani Karkonoszy, czes. Svorová hora, niem. Schwarze Koppe

304

Skalny Stół (Kark., CZ)

1282

Najwyższy szczyt Kowarskiego Grzbietu w Karkonoszach, zaliczany do Diademu Polskich Gór, czes. Tabule, Klepý, niem. Tafelstein. Leży na zachodnim krańcu Kowarskiego Grzbietu, na granicy polsko-czeskiej. Na południe opada stromo ku Przełęczy Sowiej. Na wschodzie płytka przełęcz Siodło oddziela go od Czoła. Ku północnemu zachodowi odchodzi boczny grzbiet z Krucz± Kop± nad Karpaczem oraz Buław± nad Sowi± Dolin±.

305

Łysocina (Kark.)

1188

Najwyższy szczyt Lasockiego Grzbietu w Karkonoszach, czes. Lysečina, niem. Kolbenberg. Leży na granicy polsko-czeskiej. Jest zaliczany do Diademu Polskich Gór.

306

Skalnik (Rud. Janow.)

945

Najwyższy szczyt Rudaw Janowickich (należ±cy do Korony Gór Polski, Diademu Polskich Gór, Korony Sudetów Polskich oraz Korony Sudetów). Posiada dwa wierzchołki. Na niższym, południowo-zachodnim, znajduje się szereg okazałych skałek o fantazyjnych kształtach, z których szczytowa Ostra Mała (niem. Freie Koppe) udostępniona jest wykutymi w skale stopniami i zwieńczona platform± widokow±. Na zboczach góry znajduj± się rumowiska skalne - gołoborza.

307

Dzicza Góra (Rud. Jan.)

881

Jeden z najwyższych szczytów w Rudawach Janowickich, niem. Sauberg

308

Wielka Kopa (Rud. Jan.)

870

Szczyt w Rudawach Janowickich, najwyższy w ich wschodniej czę¶ci, niem. Scharlachberg, krótko po wojnie Szarlach, Wielka Góra

309

Sokolik (Rud. Jan.)

642

Drugi co do wysoko¶ci szczyt w Sokolich Górach, w Rudawach Janowickich, niem. Forst Berg lub Forstberg. Jeden z tzw. Cycków Bardotki, drugi to Krzyżna Góra, od której oddziela go Przeł±czka.

310

Krzyżna Góra (RJ)

654

Szczyt Rudawach Janowickich, jeden z dwóch tzw. Cycków Bardotki w Górach Sokolich (drugi to Sokolik). Niemiecka nazwa Kreuzberg. Jako najwyższy szczyt Gór Sokolich, jest zaliczany do Diademu Polskich Gór.

311

Skopiec (G. Kacz.)

724

Według klasyfikacji Korony Gór Polski jest to najwyższy szczyt Gór Kaczawskich, jednak według innych pomiarów ma wysoko¶ć 719 m i wyższe od niego w tym pa¶mie s± Baraniec i Folwarczna. Szczyt zalicza się również do Diademu Polskich Gór, Korony Sudetów Polskich i Korony Sudetów.

312

Baraniec (G. Kacz.)

723

Szczyt w południowo-¶rodkowej czę¶ci Gór Kaczawskich, w ¶rodkowej czę¶ci Grzbietu Południowego, zaliczany do Diademu Polskich Gór. Prawdopodobnie jest najwyższym szczytem Gór Kaczawskich, gdyż wysoko¶ć pobliskiego Skopca (924 m) jest według wielu Ľródeł zawyżona o 5 m i niesłusznie ten szczyt został zaliczony do Korony Gór Polski zamiast Barańca. Na wierzchołku położone s± widokowe polany oraz maszt nadawczy.

313

Ma¶lak (Folw., G. Kacz.)

720

Szczyt Gór Kaczawskich w Południowym Grzbiecie, oddzielony od masywu Skopca i Barańca Przełęcz± Komarnick±. Jest zaliczany do Diademu Polskich Gór.

314

Okole (G. Kaczawskie)

718

Szczyt w Grzbiecie Północnym Gór Kaczawskich, najwyższy w okolicy, zaliczany do Diademu Polskich Gór. Wraz z Le¶niakiem tworzy rozległy masyw. Krótko po 1945 nosił nazwę Ogule, niem. Hogolie. Na szczycie znajduje się platforma widokowa.

315

Łysa Góra (G. Kacz.)

708

Wzniesienie nad Dziwiszowem i Płoszczyn± od południa oraz Chro¶nic± od północy, w zachodniej czę¶ci Południowego Grzbietu Gór Kaczawskich, między przełęcz± Widok (Kapella) a Chro¶nickimi Kopami, niem. Blücher-Höhe

316

Trójgarb (G. Wałb.)

778

Szczyt w Górach Wałbrzyskich, krótko po 1945 roku nosił nazwę Potrójna, dawniej niem. Sattelwald. Posiada trzy wierzchołki o wysoko¶ci 778, 757 i 738 m. Przez masyw Trójgarbu zostanie poprowadzona droga S3 - najdłuższy w Polsce tunel będzie miał długo¶ć 2273 m. Przez najwyższy wierzchołek przechodz± 3 szlaki turystyczne: zielony, żółty i niebieski, pod koniec 2018 roku zbudowano tu wieżę widokow±. Trójgarb jest zaliczany do Diademu Polskich Gór, jako najwyższy w Masywie Trójgarbu i Kr±glaka.

317

Chełmiec (G. Wałb.)

851

Szczyt i masyw w Górach Wałbrzyskich, wznosz±cy się nad Wałbrzychem, dawniej niem. Hochwald. Jest najwyższym punktem w granicach administracyjnych Szczawna-Zdroju. Jest drugim co do wysoko¶ci szczytem Gór Wałbrzyskich. Góruje ponad Kotlin± Wałbrzysk±, między Wałbrzychem, Boguszowem a Szczawnem. Według dawnych pomiarów miał wysoko¶ć 869 m i był najwyższym szczytem Gór Wałbrzyskich, przez co zaliczony został do Korony Gór Polski. Bł±d pomiaru wynikał st±d, że punkt triangulacyjny pomiaru wysoko¶ci umieszczono na wieży widokowej, a nie na wierzchołku. Po korekcie okazało się, że w Górach Wałbrzyskich wyższa jest Borowa. Na szczycie znajduje się kamienna wieża widokowa o wysoko¶ci 22 m oraz maszt telekomunikacyjny o wysoko¶ci 69 m. Chełmiec jest zaliczany również do Diademu Polskich Gór (jako najwyższy w Masywie Chełmca), natomiast nie jest zaliczany do Korony Sudetów Polskich i Korony Sudetów.

318

Borowa (G. Wałb.)

853

Najwyższy szczyt Gór Czarnych i całych Gór Wałbrzyskich w Sudetach ¦rodkowych, dawniej niem. Schwarze-Berg, Schwarzeberg, Schwartzenberg. Uważany jest za odrębny masyw lub przypisywany do Rybnickiego Grzbietu. Jest najwyższym punktem w granicach administracyjnych Wałbrzycha, a także w granicach administracyjnych Jedliny-Zdroju. Pod koniec 2017 roku na szczycie oddano do użytku wieżę widokow± o ciekawym kształcie. Borowa zaliczana jest do Diademu Polskich Gór, Korony Sudetów i Korony Sudetów Polskich. Do Korony Gór Polski zaliczony został pobliski Chełmiec, który podczas ustalania tej klasyfikacji uważany był za wyższy, ze względu na to, że instrumenty pomiarowe umieszczono wtedy na wieży widokowej.

319

Dzikowiec Wielki (GK)

836

Szczyt w Masywie Dzikowca i Lesistej Wielkiej, w północno-zachodniej czę¶ci Gór Kamiennych, dawniej niem. Grosser Wildberg. Położony jest około 3,4 km na południe od centrum miejscowo¶ci Boguszów-Gorce, po północno-wschodniej stronie od Lesistej Wielkiej. Przez wierzchołek przechodz± dwa szlaki turystyczne: niebieski i zielony. Na południowo-wschodnim wierzchołku Dzikowca stoi wieża widokowa, wjeżdża tam wyci±g narciarski OSR Dzikowiec, startuj± stamt±d paralotniarze.

320

Wysoka (G. Kamienne)

805

Góry Kamienne

321

Lesista Wielka (GK)

851

Najwyższy szczyt w Masywie Dzikowca i Lesistej Wielkiej, w północno-zachodniej czę¶ci Gór Kamiennych, zaliczany do Diademu Polskich Gór, dawniej niem. Hohe Heide. Wznosi się nad dolin± ¦cinawki na wschodzie i dolin± Grzędzkiego Potoku na zachodzie. Przez szczyt przechodz± 3 szlaki turystyczne: czerwony, żółty i niebieski.

322

Bukowiec (G. Kam.)

898

Szczyt w Górach Kamiennych, w północno-zachodniej czę¶ci pasma Gór Suchych. Wznosi się na pograniczu z Górami Wałbrzyskimi, na północny wschód od miejscowo¶ci Sokołowsko. Od strony zachodniej jest oddzielony Kotlin± Sokołowsk± od Masywu Stożka.

323

Włostowa (G. Kam.)

903

Szczyt w północno-zachodniej czę¶ci pasma Gór Suchych, zaliczanych do Gór Kamiennych. Wznosi się około 3,7 km na południowy zachód od miejscowo¶ci Rybnica Le¶na. Zbocze północno-wschodnie w czę¶ci grzbietowej łagodnie opada, a po osi±gnięciu około 25 m różnicy poziomu względem wierzchołka przechodzi w zachodnie zbocze Kostrzyny (906 m). Poniżej szczytu, u podnóża południowego zbocza, na wysoko¶ci około 640 m oraz w czę¶ci grzbietowej wzniesienia znajduj± się grupy skałek.

324

Waligóra (G. Kam.)

936

Najwyższy szczyt Gór Suchych i całych Gór Kamiennych, dawniej niem. Heidelberg. Należy do Korony Gór Polski, Diademu Polskich Gór, Korony Sudetów Polskich i Korony Sudetów. Północne zbocze opada bardzo ostro ku Przełęczy Trzech Dolin, na której znajduje się schronisko Andrzejówka.

325

Ruprechticki Szp. (GK)

880

Ruprechticki Szpiczak (czes. Ruprechtický ©pičák) - szczyt w Górach Suchych, zaliczanych do Gór Kamiennych. Wierzchołek znajduje się po stronie czeskiej, 10 m poniżej niego przechodzi granica państwowa. Wznosi się na południe od Przełęczy pod Granicznikiem. Na szczycie znajduje się stalowa wieża telekomunikacyjna z tarasem widokowym.

326

Wielka Sowa (G. Sowie)

1015

Najwyższy szczyt Gór Sowich (zaliczany do Korony Gór Polski, Diademu Polskich Gór, Korony Sudetów Polskich oraz Korony Sudetów), niem. Hohe Eule, po 1945 przez krótki okres Góra Sowia. Na szczycie znajduje się wysoka na 25 metrów kamienna wieża widokowa wybudowana w 1906 roku.

327

Kalenica (G. Sowie)

964

Szczyt w ¶rodkowej czę¶ci Gór Sowich, trzeci pod względem wysoko¶ci po Wielkiej (1015 m) i Małej Sowie (972 m), dawniej niem. Turnberg. Na szczycie znajduje się stalowa wieża widokowa, któr± zamontowano tu w 1933 roku.

328

Szeroka (G. Sowie)

827

Szczyt w południowo-wschodniej czę¶ci Gór Sowich, po północnej stronie Przełęcz pod Szerok±, około 3,5 km na wschód od miejscowo¶ci Przygórze, dawniej niem. Schmiedehau

329

Malinowa (G. Sowie)

839

Szczyt w południowo-wschodniej czę¶ci Gór Sowich, na północ od Przełęczy pod Gołębi±, na północny wschód od miejscowo¶ci Wolibórz, dawniej niem. Hoher Stein

330

¦lęża

718

Najwyższy szczyt Masywu ¦lęży (należy do Korony Gór Polski, Diademu Polskich Gór, Korony Sudetów Polskich oraz Korony Sudetów) i całego Przedgórza Sudeckiego, imponuj±cy znaczn± wysoko¶ci± względn± (ponad 500 m). Góra stanowiła o¶rodek pogańskiego kultu solarnego i z języka łacińskiego zwana była wtedy Silensi. Niemcy nazywali j± Zobtenberg (Góra Sobótka). Na szczycie tej wyróżniaj±cej się góry stoi wieża RTV o wysoko¶ci 136 metrów. Szczyt zaliczany jest również do Korony Sudetów Polskich.

331

Szczeliniec W. (G. Stoł.)

919

Najwyższy szczyt Gór Stołowych, zaliczany do Korony Gór Polski, Diademu Polskich Gór, Korony Sudetów Polskich i Korony Sudetów. Dawne nazwy to: Siennica, Strzaskany, Spękany, Stołowiec, niem. Grosse Heuscheuer, czes. Velká Hejąovina. Na szczyt prowadzi kręty szlak składaj±cy się z 665 schodów, ułożonych w 1814 przez Franza Pabla, sołtysa pobliskiego Karłowa. Na jednokierunkowej trasie o długo¶ci około 5 km, biegn±cej wierzchowin± Szczelińca, znajduje się również schronisko turystyczne PTTK Na Szczelińcu, wybudowane w 1846 roku w stylu tyrolskim. Najwyższym punktem góry jest Fotel Pradziada - 12-metrowej wysoko¶ci skała piaskowcowa.

332

Skalniak (G. Stołowe)

915

Drugi co do wysoko¶ci szczyt Gór Stołowych, położony na rozległej wierzchowinie stoliwa o tej samej nazwie. Przy krawędziach na Błędnych Skałach (852 m) i na Ptaku (841 m) znajduj± się punkty widokowe na Szczeliniec Wielki i Mały, Góry Sowie, Góry Kamienne, Góry Bardzkie.

333

Koruna (G. Stoł., CZ)

769

Szczyt w czeskiej czę¶ci Gór Stołowych (czes. Broumovska vrchovina) w Broumowskich ¦cianach (czes. Broumovské stěny). Wzniesienie położone jest po zachodniej stronie od Boľanova, w granicach czeskiego parku narodowego (czes. Narodni Přírodní Rezervace Broumovské Stěny), w czeskiej czę¶ci Gór Stołowych (czes. Broumovska vrchovina), w południowo-wschodniej czę¶ci Broumovskich ¦cian (czes. Broumovské stěny), stanowi±cych czesk± czę¶ć Gór Stołowych, około 6 km na północny zachód od Radkowa. Jest drugim co do wysoko¶ci wzniesieniem Broumowskich ¦cian, łatwo rozpoznawalnym w terenie, ze względu na stożkowy kształt.

334

Bożanowski (GS, CZ)

773

Szczyt w czeskiej czę¶ci Gór Stołowych (czes. Broumovská vrchovina) w Broumowskich ¦cianach (czes. Broumovské stěny), czes. Boľanovský ©pičák, dawniej niem. Barzdorfer Spitzberg. Jest najwyższym wzniesieniem Broumowskich ¦cian. Położony jest na obszarze Czech, w granicach czeskiego rezerwatu przyrody Narodni Přírodní Rezervace Broumovské Stěny, około 6 km na północny zachód od Radkowa, w południowo-wschodniej czę¶ci Broumowskich ¦cian, które s± czesk± czę¶ci± Gór Stołowych. Szczyt stanowi punkt widokowy na polsk± czę¶ć Gór Stołowych, Kotlinę Broumovsk±, Góry Kamienne (Góry Suche) i Góry Sowie. Na górze znajduj± się liczne skałki przypominaj±ce swoim wygl±dem postacie ludzkie oraz zwierzęta.

335

Orlica (G. Orlickie)

1084

Najwyższy szczyt polskiej czę¶ci Gór Orlickich (zaliczany do Korony Gór Polski, Diademu Polskich Gór oraz Korony Sudetów Polskich) i polskich Sudetów ¦rodkowych, niem. Hohe Menze lub Hohe Mense, czes. Vrchmezí. Leży na granicy polsko-czeskiej, na Europejskim Dziale Wodnym, pomiędzy zlewiskami Morza Bałtyckiego i Morza Północnego.

336

Wlk. Desztna (GO, CZ)

1115

Najwyższy szczyt Sudetów ¦rodkowych, w ¶rodkowo-wschodniej czę¶ci Gór Orlickich w Czechach, czes. Velká Deątná

337

Jagodna Płn. (G. Bystrz.)

985

Północny, wyższy wierzchołek Jagodnej (dawniej niem. Heidel-Berg lub Heidelberg), oznaczany czasem na mapach jako Sasanka. Według wielu Ľródeł jest uznawana za najwyższy szczyt Gór Bystrzyckich. Wraz z drugim wierzchołkiem Jagodnej jest zaliczana do Diademu Polskich Gór.

338

Czarna Góra (¦nieżnik)

1205

Szczyt w masywie ¦nieżnika, dawniej niem. Schwarzer Berg. Wznosi się w ramieniu Żmijowca w Masywie ¦nieżnika, którego przedłużeniem jest pasmo Krowiarek. Czarna Góra do nich jednak nie należy - granic± między tymi pasmami jest Przełęcz Puchaczówka, położona ok. 1,5 km na północ od szczytu i blisko 350 m poniżej niego. Północne i południowe stoki Czarnej Góry wznosz± się ponad grzbiet Żmijowca i Krowiarek na wysoko¶ć 150-300 m. Stoki wschodnie i zachodnie s± znacznie dłuższe, opadaj±c, odpowiednio 500-700 m w dolinę Siennej i ku Rowowi Górnej Nysy. Czarna Góra jest doskonale widoczna z większo¶ć miejsc Kotliny Kłodzkiej i często mylona ze ¦nieżnikiem, który położony jest głębiej w¶ród innych gór masywu i wydaje się niższy. Na szczycie stoi drewniana wieża widokowa o wysoko¶ci 14 m. Na północnym stoku Czarnej Góry, kilkaset metrów od szczytu, znajduje się maszt nadajnika telewizyjnego. Na wschodnich zboczach góry zbudowano popularny o¶rodek narciarski.

339

¦nieżnik

1425

Najwyższy szczyt Masywu ¦nieżnika, zwany też ¦nieżnikiem Kłodzkim dawniej Kładsk± ¦nieżk±, czes. Králický Sněľník, niem. Glatzer Schneeberg, Spieglitzer Schneeberg, Grulicher Schneeberg. Należy do Korony Gór Polski, Diademu Polskich Gór, Korony Sudetów Polskich oraz Korony Sudetów. Na szczycie leż± ruiny dawnej wieży obserwacyjnej, na zachodnim zboczu znajduje się schronisko turystyczne.

340

Smrek (G. Złote)

1125

Szczyt na granicy Gór Złotych i Bialskich (czes. Rychlebské hory), na terytorium Czech, w odległo¶ci kilkuset metrów od granicy z Polsk±, czes. Smrk, niem. Fichtlich. Jest zaliczany do Korony Sudetów, jako najwyższy szczyt Gór Złotych i Bialskich (w Czechach jest to jedno pasmo - Rychlebské hory).

341

Rudawiec (G. Bialskie)

1112

Zaliczany do Korony Gór Polski, trzeci co do wysoko¶ci szczyt Gór Bialskich, czes. Polská hora lub Červené Bahno, niem. Rote Sümpfe. Inne nazwy: Bieleń, Ruda Paprotnia, Rude Bagna. W Górach Bialskich wyższa od niego jest Travna hora (1121 m), a po polskiej stronie granicy jej drugorzędny wierzchołek - Postawna (1117 m) oraz Brusek, jednak to Rudawiec jest zaliczany do Korony Gór Polski, ponieważ przechodzi przez niego szlak turystyczny. Według regionalizacji Kondrackiego, Rudawiec znajduje się w Górach Złotych. Niektóre Ľródła (np. Wikipedia) podaj± wysoko¶ć 1106 m.

342

Jelenia Kopa (G. Bardz.)

747

Szczyt w północno-wschodniej czę¶ci Grzbietu Wschodniego Gór Bardzkich, na grzbiecie odchodz±cym od Kłodzkiej Góry w kierunku południowo-wschodnim. Wznosi się około 7,3 km na wschód od centrum Kłodzka. Przez szczyt wzniesienia prowadzi niebieski szlak turystyczny.

343

Kłodzka Góra (G. Bardz.)

757

Według klasyfikacji Korony Gór Polski została uznana za najwyższy szczyt Gór Bardzkich (zaliczana również do Diademu Polskich Gór, Korony Sudetów Polskich oraz Korony Sudetów), niem. Glatzenberg, Glatsenkoppe. Według nowszych pomiarów szczyt ma wysoko¶ć 757 m (a nie jak pocz±tkowo podawano 765 m) i jest niższy od Szerokiej Góry (765 m). Należy do głównego grzbietu Gór Bardzkich, stanowi±c jego zwornik (rozróg), z odchodz±cymi w czterech kierunkach grzbietami. Na południe odchodzi główny grzbiet przez Jeleni± Kopę, Grodzisko i Podzameck± Kopę do Przełęczy Kłodzkiej, gdzie ł±czy się z Górami Złotymi. Na północ odchodzi główny grzbiet przez Gajnik, Ostr± Górę, Przełęcz Łaszczow± i Łaszczow±, gdzie się rozgałęzia na kilka ramion. Na południowy zachód, w stronę Kłodzka, odchodzi najdłuższy grzbiet z Jedlakiem, bezimienn± kot± 615, Obszern±, Kostr± i Szyndzielni±. Najkrótszy grzbiet z Szerok± Gór± odchodzi na wschód, w stronę wsi Laski. Kilkadziesi±t metrów od szczytu spotykaj± się dwa piesze szlaki turystyczne: żółty i niebieski.

344

Szeroka G. (G. Bardzkie)

766

Przez aktualne Ľródła jest uznawana za najwyższy szczyt Gór Bardzkich, ponieważ dokładniejsze pomiary wykazały, że jest wyższa od Kłodzkiej Góry. Szeroka jest zaliczana do Diademu Polskich Gór. Na szczyt prowadzi z Kłodzka żółty szlak przechodz±cy przez Kłodzk± Górę i przełęcz pod Kłodzk± Gór±.

345

Bardzka G. (G. Bardzkie)

593

Szczyt w północno-zachodniej czę¶ci Grzbietu Wschodniego Gór Bardzkich, nad Przełomem Bardzkim, na południowy wschód od Barda, inna nazwa to Kalwaria. Jest to góra o kopulastym kształcie i stromych zboczach, z wyraĽnie zaznaczonym wierzchołkiem. Góruje nad Przełomem Bardzkim i Bardem, do których opada bardzo stromym zboczem ze skalnym Obrywem Bardzkim. Wydzielona jest głębokimi dolinami potoków: Srebrnika od zachodu, Bratniaka od południowego wschodu, Węglówki od południowego zachodu. Na północny wschód od szczytu ci±gnie się grzbiet z Kurzyńcem, w stronę północnego zachodu odchodzi najdłuższe ramię z Kozłem i Bron±, a w stronę południa za płytk± przełęcz± ci±gnie się w±ski, wła¶ciwy Grzbiet Wschodni z Jodłow±. Na szczycie znajduje się barokowa kaplica górska NMP z 1619 roku ze skromnym wyposażeniem, wzniesiona w miejscu, w którym według wierzeń w 1400 roku miała się objawić Matka Boża Płacz±ca. Cał± górę oplata gęsta sieć dróg i ¶cieżek. Na zboczu znajduj± się ruiny ¶redniowiecznego zamku, który powstał prawdopodobnie w końcu XIII lub na pocz±tku XIV wieku.

346

Pradziad (Jesioniki, CZ)

1491

Pradziad (czes. Praděd, niem. Altvater) - najwyższy szczyt w pa¶mie Wysokiego Jesionika (czes. Hrubý Jeseník) oraz w całych Sudetach Wschodnich. Na górze znajduje się wieża retransmisyjna RTV.

347

Biskupia Kopa (G. Opaw.)

890

Najwyższy szczyt w polskiej czę¶ci Gór Opawskich (czes. Zlatohorská vrchovina), zaliczany do Korony Gór Polski, Diademu Polskich Gór oraz Korony Sudetów Polskich, czes. Biskupská kupa, niem. Bischofskoppe. Na szczycie stoi kamienna wieża widokowa o wysoko¶ci 18 m (zbudowana w 1898 roku), pod szczytem znajduje się Schronisko Pod Biskupi± Kop±.

348

Poprzeczna (G. Op., CZ)

975

Příčný vrch (pol. Góra Poprzeczna) - najwyższy szczyt w pa¶mie Gór Opawskich (czes. Zlatohorská vrchovina), położony w Czechach, w Sudetach Wschodnich. Góra jest zaliczana do Korony Sudetów.

349

Srebrna Kopa (G. Opaw.)

785

Graniczny szczyt w Górach Opawskich, czes. Velká Stříbrná. Jest drug± co do wysoko¶ci gór± polskiej czę¶ci Gór Opawskich (czes. Zlatohorská vrchovina). Nazwa zwi±zana jest z poszukiwaniami srebra na stokach góry.

350

Ondrejnik (B¦M, CZ)

890

Szczyt w Beskidzie ¦l±sko-Morawskim w Czechach, na południe od miasta Frydek Mistek, czes. Ondřejník

351

Radhost (B¦M, CZ)

1129

Szczyt w Beskidzie ¦l±sko-Morawskim w Czechach, według podań miejsce kultu Radogosta, czes. Radhoą», pol. Radhoszcz. Na górze znajduje się krzyż z 1805 roku, kaplica pw. ¶¶. Cyryla i Metodego oraz 46-metrowy maszt telewizyjny.

352

Radegast (B¦M, CZ)

1105

Szczyt w Beskidzie ¦l±sko-Morawskim w Czechach, ok. 1 km na południowy zachód od przełęczy Pustevny i ok. 2,5 km na południowy wschód od szczytu Radhoą». Nazwa góry pochodzi do słowiańskiego boga płodno¶ci i obfito¶ci Radogosta, którego pos±g znajduje się na szczycie.

353

Knehyne (B¦M, CZ)

1256

Kněhyně - szczyt w Beskidzie ¦l±sko-Morawskim

354

Smrek (B¦M, CZ)

1278

Szczyt w Beskidzie ¦l±sko-Morawskim w Czechach, czes. Velký Smrk, Smrk. Położony jest między miejscowo¶ciami Ostravice i Čeladná.

355

Łysa Góra (B¦M, CZ)

1323

Najwyższy szczyt Beskidu ¦l±sko-Morawskiego, czes. Lysá hora. Na górze znajduje się maszt.

356

Travny (B¦M, CZ)

1203

Szczyt w centralnej czę¶ci Beskidu ¦l±sko-Morawskiego, czes. Travný

357

Jaworowy (B¦M, CZ)

1032

Szczyt w Beskidzie ¦l±sko-Morawskim, czes. Javorový

358

Ostry (B¦M, CZ)

1044

Szczyt w Beskidzie ¦l±sko-Morawskim, na zboczach znajduje się rezerwat Čerňavina, czes. Ostrý

359

Wielki Krywań (MF, SK)

1709

Najwyższy szczyt Małej Fatry na Słowacji, słow. Veµký Kriváň. Masyw Wielkiego Krywania znajduje się w głównej grani Małej Fatry Krywańskiej, pomiędzy szczytem Pekelník (1609 m) i przełęcz± Snilovské sedlo (1524 m) oddzielaj±c± go od Chleba (drugiego co do wysoko¶ci szczytu Małej Fatry).

360

Mały Krywań (MF, SK)

1671

Drugi co do wysoko¶ci szczyt w pa¶mie górskim Mała Fatra na Słowacji, słow. Malý Kriváň. Wznosi się w głównym grzbiecie tzw. Małej Fatry Krywańskiej, pomiędzy Koniarkami na wschodzie a masywem Suchego na zachodzie.

361

Wielki Rozsutec (MF, SK)

1610

Jeden z najwyższych i chyba najbardziej charakterystyczny szczyt w tzw. Krywańskiej czę¶ci Małej Fatry, słow. Veµký Rozsutec

362

Czantoria Mała (B¦)

865

Szczyt w głównym grzbiecie Pasma Czantorii w Beskidzie ¦l±skim, niecałe 3 km na północny zachód od Wielkiej Czantorii

363

Czantoria Wielka (B¦)

995

Szczyt graniczny w Beskidzie ¦l±skim ponad Ustroniem, inaczej Wielka Czantoria, czes. Velká Čantoryje. Pod górę można wjechać wyci±giem krzesełkowym, przy górnej stacji znajduje się maszt. Na samym szczycie stoi wieża obserwacyjna. Czantoria Wielka zaliczana jest do Diademu Polskich Gór, jako najwyższy szczyt mikroregionu Pasma Stożka i Czantorii.

364

Soszów Wielki (B¦)

885

Szczyt w Beskidzie ¦l±skim ponad Wisł±, na który można wyjechać wyci±giem krzesełkowym. Leży na granicy z Czechami, czes. Velký ©oąov. Pod szczytem znajduje się schronisko.

365

Cie¶lar (B. ¦l±ski)

920

Pokryty polanami szczyt w Beskidzie ¦l±skim, w głównym grzbiecie pasma Czantorii i Stożka, położony między Wielkim Soszowem a Małym Stożkiem

366

Stożek Wielki (B. ¦l±ski)

978

Szczyt w Pa¶mie Czantorii w Beskidzie ¦l±skim ponad Wisł±, na który można wyjechać wyci±giem krzesełkowym. Pod szczytem znajduje się schronisko. Jest trzecim co do wysoko¶ci (po Wielkiej Czantorii i Kiczorach) szczytem w wododziale Wisły i Odry. Leży na granicy z Czechami, czes. Velký Stoľek.

367

Równica (B. ¦l±ski)

884

Popularna góra ponad Ustroniem w Beskidzie ¦l±skim. Pod szczyt można podjechać samochodem, znajduje się tam schronisko i karczmy.

368

Orłowa (B. ¦l±ski)

813

Góra w Beskidzie ¦l±skim, w północnej czę¶ci Pasma Równicy, między Ustroniem i Wisł±

369

Trzy Kopce Wi¶l. (B¦)

810

Szczyt w pa¶mie Równicy w Beskidzie ¦l±skim, dawniej Malinka. Nazwa góry pochodzi od jej położenia na styku trzech miejscowo¶ci: Ustronia, Wisły i Brennej, których granice były oznaczane kamiennymi kopcami. Obok szczytu znajduje się przytulisko Telesforówka - sympatyczny lokal gastronomiczny, obok którego stoi pomalowany na różowo Volkswagen Garbus. Z ł±ki na Trzech Kopcach rozci±gaj± się piękne widoki na północ - od masywu Czantorii, przez Dolinę Wisły, wystaj±cy nad Orłow± wierzchołek Równicy, Dolinę Brennicy z Pasmem Klimczoka, aż po najwyższe szczyty Beskidu ¦l±skiego - Skrzyczne i Barani± Górę.

370

Smrekowiec (B. ¦l±ski)

835

Niewybitny szczyt w Pa¶mie Baraniej Góry w Beskidzie ¦l±skim, wznosz±cy się w bocznym pasemku Równicy, inna nazwa to Smerekowiec

371

Czupel (NO, B. ¦l±ski)

882

Szczyt w Pa¶mie Baraniej Góry w Beskidzie ¦l±skim, który jest ¶wietnym punktem widokowym. Niedaleko od wierzchołka prowadzi zielony szlak turystyczny, na szczyt można doj¶ć ¶cieżk±.

372

Barania Góra (B. ¦l±ski)

1220

Drugi najwyższy szczyt Beskidu ¦l±skiego (po Skrzycznem). Na wierzchołku znajduje się wieża widokowa. Z zachodnich zboczy Baraniej Góry wypływa Wisła - największa rzeka w Polsce.

373

Magurka Wi¶lańska (B¦)

1140

Kulminacja trzech grzbietów górskich w Beskidzie ¦l±skim: od strony Baraniej Góry, Magurki Radziechowskiej i Skrzycznego

374

Magurka Radziech. (B¦)

1108

Magurka Radziechowska - istotny szczyt zwornikowy w Beskidzie ¦l±skim, stanowi±cy zł±czenie trzech grzbietów: od strony Ostrego, Węgierskiej Górki i Magurki Wi¶lańskiej

375

Cebula (B. ¦l±ski)

1035

Góra w Beskidzie ¦l±skim w grzbiecie prowadz±cym z Węgierskiej Górki na Magurkę Radziechowsk±

376

Glinne (B. ¦l±ski)

1034

Góra w Beskidzie ¦l±skim w grzbiecie prowadz±cym z Węgierskiej Górki na Magurkę Radziechowsk±

377

Zielony Kopiec (B¦)

1152

Skalisty szczyt w Pa¶mie Baraniej Góry w Beskidzie ¦l±skim, położony między Malinowsk± Skał± i Magurk± Wi¶lańsk±. Jest jednocze¶nie kulminacj± wznosz±cego się z Wisły grzbietu Cieńkowa. Inne nazwy to Kopiec Cieńków lub Kopiec Cienków.

378

Malinowska Skała (B¦)

1152

Zwornikowy szczyt w głównym grzbiecie Pasma Baraniej Góry w Beskidzie ¦l±skim z ciekawymi formami skalnymi na szczycie. Ku północnemu zachodowi biegnie od tej kulminacji grzbiet przez Malinów ku Przełęczy Salmopolskiej, ku południu - grzbiet w stronę Baraniej Góry. Na północ odchodzi od Malinowskiej Skały grzbiet ku Skrzycznemu, a ku wschodowi wybiega krótki grzbiet Ko¶cielca. Przez szczyt przechodzi zielony szlak turystyczny na Skrzyczne, pocz±tek ma również czerwony szlak, schodz±cy przez Malinów na Przełęcz Salmopolsk±. Na południe od szczytu odchodzi niebieski szlak ł±cznikowy oraz żółty, który schodzi na wschód do Doliny Zimnika.

379

Skrzyczne (B. ¦l±ski)

1257

Najwyższy szczyt Beskidu ¦l±skiego, zaliczany do Korony Gór Polski oraz Diademu Polskich Gór (jako najwyższy szczyt mikroregionu Pasma Baraniej Góry, zwanego również Pasmem Wi¶lańskim). Na górze znajduje się 87-metrowy maszt oraz schronisko turystyczne. Na szczyt można wjechać ze Szczyrku wyci±giem krzesełkowym. Prowadzi tu kilka szlaków turystycznych - niebieski i zielony z północy ze Szczyrku, zielony od strony południowo-zachodniej (Barania Góra, Malinowska Skała) oraz niebieski ze strony południowo-wschodniej - z pocz±tku Doliny Zimnika.

380

Małe Skrzyczne (B¦)

1211

Szczyt w Beskidzie ¦l±skim, znajduj±cy się w grzbiecie między Skrzycznem i Malinowsk± Skał±. Przez wierzchołek przechodzi zielony szlak turystyczny, znajduje się tu górna stacja O¶rodka Narciarskiego Czyrna-Solisko. Na północnym zboczu Małego Skrzycznego rozci±ga się Hala Skrzyczeńska. Pomiędzy Skrzycznem i Małym Skrzycznem znajduje się niewybitny wierzchołek Zbójnicka Kopa (1205 m), na której w 2018 roku zbudowano górn± stację wyci±gu narciarskiego.

381

Kopa Skrzyczeńska (B¦)

1189

Kopulaste wzniesienie w Pa¶mie Baraniej Góry w Beskidzie ¦l±skim, położone między Małym Skrzycznem i Malinowsk± Skał±. Przez wierzchołek przechodzi zielony szlak turystyczny.

382

Malinów (B. ¦l±ski)

1115

Płaskie, rozległe wzniesienie w Pa¶mie Baraniej Góry w Beskidzie ¦l±skim, w grzbiecie biegn±cym od Malinowskiej Skały ku Przełęczy Salmopolskiej. Przez szczyt przechodzi czerwony szlak turystyczny. W południowo-wschodnim zboczu znajduje się Jaskinia Malinowska, która jest dostępna dla turystów do wygodnego zwiedzania (wystarczy mieć latarkę).

383

Kotarz (B. ¦l±ski)

974

Góra w głównym grzbiecie Pasma Baraniej Góry w Beskidzie ¦l±skim, najwyższe na odcinku między Przełęcz± Salmopolsk± a przełęcz± Karkoszczonka. Nazwa pochodzi od miejsca kocenia się owiec. Na szczycie znajduje się niewysoki maszt.

384

Hyrca (B. ¦l±ski)

929

Szczyt w głównym grzbiecie Pasma Baraniej Góry w Beskidzie ¦l±skim, między Kotarzem na południowym zachodzie a Beskidkiem na północnym wschodzie. Przez szczyt przechodzi czerwony szlak turystyczny im. Stanisława Huli. Inna nazwa tego szczytu to Beskid Mały.

385

Beskidek (Biła, B¦)

860

Góra w Beskidzie ¦l±skim ponad osiedlem Biła w Szczyrku, na południe od przełęczy Karkoszczonka. Na jej zboczu zbudowano popularny stok narciarski.

386

Horzelica (B. ¦l±ski)

797

Najwyższe wzniesienie w grzbiecie Starego Gronia w Beskidzie ¦l±skim. Od Starego Gronia (792 m) oddzielona jest charakterystyczn± przeł±czk± z zabudowaniami i kapliczk±.

387

Biały Krzyż (B. ¦l±ski)

940

Szczyt o słabo zaznaczonym wierzchołku, wznosz±cy się w Beskidzie ¦l±skim, około 500 m na północ od Przełęczy Salmopolskiej (934 m). Jest ważne komunikacyjnie miejsce, ze względu na drogę 942, ł±cz±c± Wisłę i Szczyrk. Przy przełęczy znajduje się zajazd oraz o¶rodek narciarski, jeden z najdłużej działaj±cych zim± w Beskidach, ze względu na duż± wysoko¶ć i dobre warunki ¶niegowe.

388

Klimczok (B. ¦l±ski)

1117

Najwyższy szczyt północnej czę¶ci Beskidu ¦l±skiego. Na górze stoi maszt, a ze stoku Klimczoka roztacza się piękna panorama - przy dobrej pogodzie między Babi± Gór± i Pilskiem widać linię Tatr Wysokich. Szczyt jest oddzielony od pobliskiej Magury (1109 m) Siodłem pod Klimczokiem (1042 m), nazywanym również Przeł±cz± Kowiorek. Na zboczu Magury ponad przełęcz± znajduje się schronisko PTTK Klimczok. Szczyt jest zaliczany do Diademu Polskich Gór, jako najwyższy szczyt Pasma Klimczoka.

389

Magura (B. ¦l±ski)

1109

Szczyt ponad Kotlin± Żywieck± w Beskidzie ¦l±skim. Jest to wydłużona i spłaszczona kulminacja, oddzielona od nieco wyższego i położonego na zachód Klimczoka przełęcz± zwan± Siodłem Klimczoka. Na zachodnim zboczu Magury i jednocze¶nie przed przełęcz±, znajduje się schronisko PTTK Klimczok, a powyżej niego - stacja GOPR. Grzbietem Magury prowadzi czerwony i żółty szlak turystyczny. Na zboczach znajduj± się ruiny dawnego basenu k±pielowego.

390

Trzy Kopce (B. ¦l±ski)

1082

Szczyt położony około 750 m na południowy zachód od Klimczoka w Beskidzie ¦l±skim. Na południowym stoku znajduje się Jaskinia w Trzech Kopcach (współrzędne: 49.733239, 18.985505), a na szczycie pozostały ruiny dawnego prywatnego schroniska z lat trzydziestych XX wieku.

391

Stołów (B. ¦l±ski)

1035

Rozległe, spłaszczone wypiętrzenie grzbietu między Trzema Kopcami koło Klimczoka a Błatni± w Beskidzie ¦l±skim

392

Błatnia (B. ¦l±ski)

917

Popularna góra w Beskidzie ¦l±skim, dawna nazwa Błotny. Pod szczytem znajduje się polana z panoramicznym widokiem, a nieco niżej w lesie - schronisko turystyczne.

393

Wysokie (B. ¦l±ski)

756

Szczyt w północnej czę¶ci Beskidu ¦l±skiego, w pa¶mie Błotnego. Przez szczyt przechodzi niebieski szlak prowadz±cy z Wapienicy na Błatni±. Niedaleko szczytu, po skręceniu ze szlaku niebieskiego w kierunku Borowiny znajduje się Uroczysko Kultowe z XVII wieku, w którym odbywały się tajne nabożeństwa i ¶luby ewangelickie. W miejscu tym na kształt amfiteatru wyciosane jest kilkana¶cie kamiennych stopni, które pomie¶cić mogły około 500 osób.

394

Palenica (B. ¦l±ski)

688

Stroma góra ponad Jaworzem w Beskidzie ¦l±skim. 200 m na południowy zachód od Palenicy znajduje się wyższy o zaledwie 2 m wierzchołek Kopany, przez który przechodzi niebieski szlak turystyczny.

395

Bucznik (B. ¦l±ski)

683

Szczyt w północnej czę¶ci Beskidu ¦l±skiego, stanowi±cy zakończenie górskiego ramienia Wielkiej Polany w pa¶mie Błotnego. Wznosi się od wschodu nad Jaworzem Nałężem.

396

Wielka Polana (B¦)

787

Wydłużone, rozległe wzniesienie w północnej czę¶ci Beskidu ¦l±skiego, w pa¶mie Błotnego

397

Górka (Pog. Ciesz.)

474

Niewysoka góra w Górkach Wielkich na Pogórzu Cieszyńskim, u podnóża Beskidu ¦l±skiego

398

Zebrzydka (B. ¦l±ski)

577

Niewysoka górka w kształcie kopca w Górkach Wielkich w Beskidzie ¦l±skim. Inne nazwy: Rzebrzydka, Rzebrzyczka lub Rzybrzyczka.

399

Czupel (B. ¦l±ski)

736

Szczyt Beskidzie ¦l±skim, leż±cy w grzbiecie między Górkami Wielkimi i Błatni±

400

Mały Cisowy (B. ¦l±ski)

829

Szczyt w Beskidzie ¦l±skim, położony w grzbiecie między Górkami Wielkimi i Błatni± (tzw. pasemko Błatniej). Inna nazwa to Mała Cisowa.

401

Szyndzielnia (B. ¦l±ski)

1028

Szczyt w Beskidzie ¦l±skim, najwyższa góra ponad miastem Bielsko-Biała. Pod szczytem znajduje się schronisko oraz wieża obserwacyjna. Na zboczach Szyndzielni można wyróżnić dawny stok narciarski o nazwie Sahara. Na szczyt można wjechać kolej± gondolow±. Inne dawne nazwy to Szędzielnia lub Gaciok, a niem. Kamitzerplatte, Kamnitzerplatte - od nazwy niemieckiej leż±cej u podnóża góry Kamienicy (Kamnitz) oraz dzielnicy Bielska (Bielitz) o tej samej nazwie.

402

Szyndzielnia (kolej, B¦)

959

Górna stacja kolei linowej z Bielska-Białej na Szyndzielnię. Obok budynku stoi maszt i wieża widokowa.

403

Cuberniok (B. ¦l±ski)

735

Szczyt położony w północnym grzbiecie Szyndzielni w Beskidzie ¦l±skim, inne nazwy to Cyberniok, Koziniec. Od północnego zbocza Szyndzielni oddziela go Przełęcz Dylówki (720 m), na któr± prowadzi niebieski szlak spod dolnej stacji kolei gondolowej na Szyndzielnię oraz przechodz± dwa szlaki prowadz±ce spod Dębowca na Szyndzielnię - zielony i czerwony.

404

Dębowiec (B. ¦l±ski)

536

Niewysoka góra w Beskidzie ¦l±skim nad miastem Bielsko-Biała. Zalesiony szczyt o wysoko¶ci 686 m znajduje się wyżej w lesie, natomiast bardziej charakterystycznym punktem jest szczyt polany o wysoko¶ci 536 m, na który można wjechać wyci±giem krzesełkowym. Znajduje się tam również schronisko turystyczne.

405

Kołowrót (B. ¦l±ski)

798

Dwuwierzchołkowy szczyt w Beskidzie ¦l±skim między Kozi± Gór± i Szyndzielni±. Wznosi się na wschód od przełęczy Kołowrót, oddzielaj±cej go od Szyndzielni, natomiast od Koziej Góry oddziela go Przełęcz Kozia. Grzbietem Kołowrotu przechodzi żółty szlak turystyczny. Dwa wypiętrzenia oddziela płytkie siodło, nieco wyższy jest wschodni wierzchołek.

406

Kozia Góra (B. ¦l±ski)

686

Popularna w¶ród mieszkańców Bielska-Białej niewysoka góra w Beskidzie ¦l±skim, zwana również Stefank±. Pod szczytem znajduje się schronisko.

407

Równia (B. ¦l±ski)

610

Niewysoka góra w Beskidzie ¦l±skim o spłaszczonym wierzchołku, rozpoczynaj±ca grzbiet Kozia Góra - Kołowrót - Szyndzielnia

408

Trzy Lipki (BB)

386

Wzgórze na Pogórzu ¦l±skim w obrębie miasta Bielsko-Biała. Na szczycie znajduje się 40-metrowy krzyż.

409

Łysa Góra (B. Mały)

653

Zalesiony szczyt w Grupie Magurki Wilkowickiej w Beskidzie Małym, położony ponad dzielnic± Straconka w Bielsku-Białej. Jest najdalej na zachód wysuniętym szczytem Beskidu Małego. Stanowi zakończenie grzbietu, który odchodzi na zachód (potem skręca na północy zachód) od szczytu Magurki Wilkowickiej i przez wypiętrzenie Rogacz (828 m), Łys± Przełęcz (570 m) i Łys± Górę opada do Leszczyn i Mikuszowic Krakowskich - dzielnic Bielska-Białej.

410

Gaiki (B. Mały)

816

Szczyt w Beskidzie Małym ponad dzielnicami Lipnik i Straconka w Bielsku-Białej. Rozpoczyna ci±gn±cy się na wschód masyw Gaiki - Kopce - Groniczki - Hrobacza Ł±ka. Wierzchołek o wysoko¶ci 816 m jest słabo zaznaczony i znajduje się na zachód od punktu rozgałęzienia szlaków turystycznych (808 m).

411

Kopce (B. Mały)

826

Szczyt w Beskidzie Małym w grani Gaiki - Groniczki - Hrobacza Ł±ka, położony między Gaikami i Groniczkami

412

Groniczki (B. Mały)

833

Inna nazwa Groniczek - kulminacja grani Gaiki - Hrobacza Ł±ka w Beskidzie Małym w Grupie Magurki Wilkowickiej. Na wschód od szczytu znajduje się Przełęcz u Panienki (739 m), na południowy zachód - grzbiet Kopców z kulminacj± 826 m oraz Gaiki (816 m).

413

Hrobacza Ł±ka (B. Mały)

828

Góra w Beskidzie Małym wznosz±ca się nad Kozami. Znajduje się w głównym grzbiecie Grupy Magurki Wilkowickiej, między przełęcz± Przegibek a Bujakowskim Groniem. Na szczycie stoi o¶wietlony noc± wysoki krzyż, a pod szczytem znajduje się polana (ł±ka), przy której znajduje się schronisko turystyczne.

414

Bujakowski Groń (BM)

749

Wznosz±cy się ponad Bujakowem szczyt w północnej czę¶ci Grupy Magurki Wilkowickiej w Beskidzie Małym. Znajduje się w jej głównym grzbiecie wznosz±cym się na zachodnich brzegach Soły i jest najdalej na północ wysuniętym szczytem tej grupy. Na szczycie Bujakowskiego Gronia grzbiet zakręca w kierunku południowo-wschodnim i poprzez Zasolnicę opada do doliny Soły. Między podnóżami tego grzbietu i Żaru wybudowano na Sole Zaporę w Por±bce, za któr± powstał sztuczny zbiornik wodny - Jezioro Międzybrodzkie.

415

Sokołówka (B. Mały)

853

Szczyt w Grupie Magurki Wilkowickiej w Beskidzie Małym. Znajduje się w głównym grzbiecie tej grupy, pomiędzy Magurk± Wilkowick± (909 m) i przełęcz± Przegibek (663 m).

416

Magurka Wilkowicka (BM)

909

Popularna góra w Beskidzie Małym, na szczycie której znajduje się maszt oraz schronisko turystyczne. Wyrasta w głównym grzbiecie tzw. Grupy Magurki Wilkowickiej, między Czuplem i Sokołówk±. Na zachód od Magurki Wilkowickiej odchodzi boczny grzbiet ze szczytami Rogacza i Łysej Góry. Na szczyt prowadzi wiele szlaków turystycznych, o wszystkich możliwych kolorach.

417

Czupel (B. Mały)

930

Najwyższy szczyt Beskidu Małego, zaliczany do Korony Gór Polski oraz Diademu Polskich Gór (jako najwyższy szczyt mikroregionu Grupy Magurki Wilkowickiej). Według starszych pomiarów miał wysoko¶ć 933 m (i do tej pory jest tak opisywany w wielu opracowaniach), potem obniżono tę warto¶ć o 3 metry.

418

Rogacz (B. Mały)

898

Szczyt Beskidu Małego, znajduj±cy się w jego zachodniej czę¶ci położonej na zachód od doliny Soły. Jest to tzw. Grupa Magurki Wilkowickiej. Rogacz znajduje się w tym samym grzbiecie co najwyższy szczyt Beskidu Małego Czupel (najnowsze pomiary 930 m, wcze¶niej 933 m), w odległo¶ci 730 m (w linii prostej) na wschód od niego. Obydwa szczyty oddzielone s± przełęcz± Wysokie Siodło. Na Rogaczu grzbiet rozgałęzia się na dwie odnogi: południowo-wschodni± z Suchym Wierchem i północno-wschodni±, schodz±c± do centrum Międzybrodzia Bialskiego. Obydwa grzbiety opadaj± na wschód do Jeziora Międzybrodzkiego.

419

Bukowski Groń (B. Mały)

767

Szczyt w Beskidzie Małym, znajduj±cy się w pa¶mie Bukowca, które na Błasiakówce odgałęzia się od głównego grzbietu Beskidu Małego i biegnie w zachodnim kierunku, do Jeziora Czanieckiego w Por±bce. Inna nazwa to Bukowiec. Południowym grzbietem Bukowskiego Gronia prowadzi zielony szlak turystyczny, a do kamiennego kopca na szczycie można doj¶ć ¶cieżkami. Szczyt jest wypłaszczony i ciężko wyróżnić najwyższy wierzchołek - kopiec szczytowy usypano we wschodniej czę¶ci.

420

Trzonka (B. Mały)

729

Szczyt w Beskidzie Andrychowskim w Beskidzie Małym, położony między Bukowskim Groniem i Przełęcz± Bukowsk±. Inne nazwy to Szronka lub Czonka. Ze szczytowych polan roztaczaj± się widoki na wschód w stronę Potrójnej i na zachód w stronę Hrobaczej Ł±ki (charakterystyczny masyw z krzyżem na wierzchołku), Żaru (płaski szczyt ze zbiornikiem wodnym na górze). Dalej na wschód, około 400 m za Przełęcz± Bukowsk±, przy zielonym szlaku, znajduje się murowana kapliczka i Ľródło wody pitnej.

421

Złota Góra (B. Mały)

757

Szczyt w masywie Porębskiego Gronia w Beskidzie Andrychowskim (wschodnia czę¶ć Beskidu Małego). Na północnym stoku istnieje siarczane Ľródło oraz odkrywki wapienia. Z nazw± szczytu wi±że się legenda, że w jaskini Złotej Górki mieli swoj± kryjówkę zbójnicy, chodz±cy na wyprawy na szczudłach, wzbudzaj±c tym samym popłoch w¶ród miejscowej ludno¶ci. Podobno skarby zbójców do tej pory znajduj± się w pieczarze na stokach Złotej Góry.

422

Jawornica (B. Mały)

830

Szczyt w Beskidzie Małym ponad Targanicami, znajduj±cy się w północno-zachodnim grzbiecie Potrójnej

423

Żar (B. Mały)

761

Popularny w¶ród narciarzy, paralotniarzy i szybowników szczyt w Beskidzie Małym. Na górze znajduje się zbiornik elektrowni szczytowo-pompowej, maszt oraz rozbudowana infrastruktura turystyczna. Na Żar można wjechać kolej± linowo-terenow±.

424

Kiczera (B. Mały)

831

¦wietny punkt widokowy w Beskidzie Małym, z którego można popatrzeć z góry na taflę zbiornika na Górze Żar. Stanowi zwieńczenie grzbietu, który poprzez Żar (761 m) opada do Jeziora Międzybrodzkiego. Południowe stoki tego grzbietu opadaj± do doliny potoku Isepnica, północne do doliny potoku Wielka Puszcza, południowo-wschodnie do Przełęczy Isepnickiej (698 m) oddzielaj±cej Kiczerę od Cisowej Grapy (810 m).

425

Jaworzyna (B. Mały)

864

Szczyt w Beskidzie Małym, położony w grzbiecie oddzielaj±cym dolinę Kocierzanki od doliny Isepnicy, pomiędzy Ko¶cielcem a Przełęcz± Cisow±

426

Kocierz (Szeroka, BM)

884

Szczyt w głównym grzbiecie Beskidu Małego, w jego czę¶ci zwanej Beskidem Andrychowskim lub Górami Zasolskimi. Znajduje się w tym grzbiecie pomiędzy przełęcz± Przysłop Cisowy i Przełęcz± Szerok±. Spotykane nazwy szczytu to Kocierz, Szeroka i Wielka Góra.

427

Wielki Cisownik (BM)

853

Stromo zwieńczony, zalesiony szczyt w zachodniej czę¶ci Beskidu Andrychowskiego (Beskid Mały), inna nazwa to Wielka Cisowa Grapa. Główny wierzchołek jest zwornikiem trzech grzbietów: południowo-zachodni poprzez Maleckie, Jaworzynę i Stary Groń opada do Jeziora Żywieckiego, północno-zachodni poprzez Cisow± Grapę, Przełęcz Isepnick±, Kiczerę i Żar opada do Jeziora Międzybrodzkiego, wschodni to główny grzbiet Beskidu Małego, biegn±cy przez Kocierz i Beskid do Przełęczy Kocierskiej i dalej na wschód.

428

Potrójna (B. Mały)

887

Panoramiczny, dwuwierzchołkowy (887, 883 m) szczyt w Beskidzie Andrychowskim (wschodnia czę¶ć Beskidu Małego). Przez niższy, południowy wierzchołek, przechodzi czerwony szlak, prowadz±cy głównym grzbietem Beskidu Małego. Obydwa wierzchołki s± zwornikami dla trzech grzbietów - wyższy rozgałęzia się na północno-zachodni grzbiet Jawornicy i północno-wschodni grzbiet Czarnego Gronia. Na południowym zboczu Potrójnej znajduje się charakterystyczna forma skalna Zbójeckie Okno.

429

Łamana Skała (B. Mały)

929

Drugi co do wysoko¶ci (po Czuplu) szczyt Beskidu Małego, najwyższy w Beskidzie Andrychowskim. Znajduje się w Pa¶mie Łamanej Skały, przez które przebiega główny grzbiet Beskidu Małego. Ma dwa wierzchołki, z których niższy nosi nazwę Madohora i jest zwornikiem dla Pasemka Łysiny. Łamana Skała jest zaliczana do Diademu Polskich Gór, jako najwyższy szczyt mikroregionu Łamanej Skały i Beskidu Andrychowskiego.

430

Leskowiec (B. Mały)

922

Szczyt we wschodniej czę¶ci Beskidu Małego, w Pa¶mie Łamanej Skały, inna zwyczajowa nazwa to Beskid. Znajduje się w głównym grzbiecie tego pasma, między Groniem Jana Pawła II (890 m), oddzielony od niego płytk± Przełęcz± Midowicza, a Potrójn± (847 m), oddzielony od niej przełęcz± Beskidek (805 m). Na szczycie znajduje się drewniany krzyż i wiata, a z polany rozci±gaj± się ładne widoki na południe. Pod szczytem pobliskiego Gronia Jana Pawła II znajduje się schronisko PTTK Leskowiec.

431

Gancarz (B. Mały)

802

Szczyt we wschodniej czę¶ci Beskidu Małego. Znajduje się w północno-zachodnim grzbiecie Gronia Jana Pawła II w Beskidzie Małym, pomiędzy Czub± a Czołem.

432

Magurka Ponikiewska

820

Trójwierzchołkowy szczyt we wschodniej czę¶ci Beskidu Małego, w jego głównym grzbiecie opadaj±cym od Gronia Jana Pawła II w stronę doliny rzeki Skawy. Inna nazwa to Królewizna. Znajduje się grzbiecie między Groniem Jana Pawła II a Żarem (678 m), na granicy miejscowo¶ci Ponikiew i Jaszczurowa. Od najwyższego jego wierzchołka (820 m) w południowo-wschodnim kierunku odchodzi do¶ć długi grzbiet Makowej Góry, który niżej zakręca w północno-wschodnim kierunku i kończy się wzniesieniem Jedlicznika nad Skaw±. Pomiędzy grzbietem tym, a głównym grzbietem Beskidu Małego znajduje się dolina potoku Jaszczurówka. Od najniższego wierzchołka (791 m) odchodzi w południowo-wschodnim kierunku grzbiet Jaszczurowej Góry tworz±cy prawe zbocza doliny Jaszczurówki.

433

Wlk. Gibasów Groń (BM)

890

Najwyższy szczyt w Pa¶mie Łysiny, zaliczanym do Pasma Łamanej Skały w Beskidzie Małym.

434

Kucówki (B. Mały)

832

Szczyt w Pa¶mie Łysiny w Beskidzie Małym. Jest drugim co do wysoko¶ci szczytem tego pasma (po Wielkim Gibasów Groniu). Znajduje się w ¶rodkowej czę¶ci pasma, między szczytem Nad Płone (770 m) a Czarnymi Działami.

435

Łysina (B. Mały)

779

Szczyt w Pa¶mie Łysiny w Beskidzie Małym, inne nazwy to ¦cieszków Groń lub ¦ciszków Groń. Znajduje się pomiędzy Gugów Groniem (759 m) a Kucówkami (833 m). Na polanie na południe od szczytu znajduje się taras widokowy, z którego roztaczaj± się wspaniałe widoki na Beskid Żywiecki. Na wschód od szczytu (¶cieżka prowadzi na południe od zielonego szlaku) znajduje się grupa skał zwana Zamczyskiem, a w nim Jaskinia Lodowa. Jest to najniżej w Polsce położona jaskinia, w której w okresie letnim występuje lód.

436

Wielka Racza (B. Żyw.)

1236

Najwyższy szczyt grupy Wielkiej Raczy (Worka Raczańskiego) w Beskidzie Żywieckim, zaliczany do Diademu Polskich Gór, słow. Veµká Rača. Na szczycie znajduje się schronisko turystyczne.

437

Przegibek (Bania, BŻ)

1124

Góra w Beskidzie Żywieckim (słow. Kysucké Beskydy), na którym granica polsko-słowacka zakręca pod k±tem prostym, słow. Priehybok. Znajduje się w grupie Wielkiej Raczy, pomiędzy szczytem Majów (słow. Majov grúň, 1135 m) a Kikul± (1119 m), od której oddzielony jest przełęcz± Pod Bani±. Na przełęczy pod Przegibkiem znajduje się schronisko.

438

Oszust (B. Żyw.)

1155

Szczyt w Beskidzie Żywieckim (Beskidy Orawskie na Słowacji), inna nazwa to Oszus, słow. Úąust. Znajduje się w głównym grzbiecie tego pasma, pomiędzy przełęczami Glinka i Przysłop, a dokładniej pomiędzy Równym Beskidem, od którego oddzielony jest Przełęcz± pod Oszusem (950 m) i Kaniówk± (952 m). Grzbietem tym przebiega granica polsko-słowacka oraz Wielki Europejski Dział Wodny.

439

Wielka Rycerzowa (BŻ)

1226

Szczyt należ±cy do Grupy Wielkiej Raczy, położony w Beskidzie Żywieckim, słow. Rycierova hora. Przez szczyt przebiega Wielki Europejski Dział Wodny (między zlewiskiem Bałtyku i Morza Czarnego) oraz granica polsko-słowacka.

440

Muńcuł (B. Żyw.)

1165

Masyw górski w Beskidzie Żywieckim. Inne nazwy to Muńczoł, Muńcoł, dawniej też Menczoł. Znajduje się w Grupie Wielkiej Raczy, w bocznym grzbiecie, który odgałęzia się na północ od Wielkiej Rycerzowej i poprzez Mał± Rycerzow±, Wiertalówkę, Kotarz, przełęcz Kotarz i Muńcuł ci±gnie się aż do doliny Soły w Ujsołach.

441

Prusów (B. Żyw.)

1010

Szczyt w Grupie Lipowskiego Wierchu i Romanki w Beskidzie Żywieckim. Wznosi się w bocznym, północno-zachodnim grzbiecie Redykalnego Wierchu, który poprzez Prusów, Borucz i Palenicę ci±gnie się do doliny Soły w Węgierskiej Górce.

442

Boraczy Wierch (BŻ)

1244

Szczyt w Grupie Lipowskiego Wierchu i Romanki w Beskidzie Żywieckim. Znajduje się w grzbiecie, który od Rysianki (1322 m) biegnie w północno-zachodnim kierunku poprzez Lipowski Wierch (1324 m) i Boraczy Wierch do Redykalnego Wierchu (1144 m).

443

Lipowski Wierch (BŻ)

1324

Szczyt w Grupie Lipowskiego Wierchu i Romanki w Beskidzie Żywieckim. Znajduje się w grzbiecie, który od Rysianki ci±gnie się w północno-zachodnim kierunku do Redykalnego Wierchu i jest najwyższym szczytem w tym obszarze. Nazwa pochodzi od lip porastaj±cych niegdy¶ zbocze Lipowskiego Wierchu.

444

Rysianka (B. Żyw.)

1324

Szczyt w Grupie Lipowskiego Wierchu i Romanki w Beskidzie Żywieckim. Pod szczytem znajduje się schronisko turystyczne przy dużej Hali Rysiance.

445

Romanka (B. Żyw.)

1366

Najwyższy szczyt w Grupie Lipowskiego Wierchu i Romanki w Beskidzie Żywieckim. Posiada dwa wierzchołki, północny nosi nazwę Majcherkowa. Od s±siedniej Rysianki oddziela j± Przełęcz Pawlusia (1176 m).

446

Trzy Kopce (B. Żyw.)

1216

Szczyt w Grupie Pilska w Beskidzie Żywieckim (na Słowacji s± Oravské Beskydy). Znajduje się w głównym grzbiecie Beskidu Żywieckiego pomiędzy Rysiank± a Palenic± (Szyproniem, Brts).

447

Szyproń (B. Żyw.)

1339

Szczyt w Grupie Pilska w Beskidzie Żywieckim (na Słowacji s± Oravské Beskydy). Pierwotna nazwy to Szyproń, Syfon, Polonica, obecnie Palenica, słow. Brts. Znajduje się w głównym grzbiecie Beskidu Żywieckiego pomiędzy Trzema Kopcami (1216 m) a Przełęcz± Cudzichow± (ok. 1300 m), oddzielaj±c± Palenicę od Munczolika, zwanego też Sypurzeniem (1356 m).

448

Munczolik (B. Żyw.)

1356

Szczyt w Grupie Pilska w Beskidzie Żywieckim (na Słowacji s± Oravské Beskydy). Inna nazwa to Sypurzeń, Szczawina. Znajduje się w głównym grzbiecie Beskidu Żywieckiego pomiędzy Kopcem (1391 m) a Przełęcz± Cudzichow± (ok. 1300 m), oddzielaj±c± go od Palenicy (Szypronia, Brts, 1339 m). Przez Munczolik przebiega granica polsko-słowacka oraz Wielki Europejski Dział Wodny. Północne stoki (polskie) opadaj± do doliny potoku Sopotnia, południowe do doliny słowackiego potoku Mutnianka.

449

Pilsko (B. Żyw., SK)

1557

Drugi po masywie Babiej Góry najwyższy szczyt Beskidu Żywieckiego. Główny wierzchołek jest położony w cało¶ci po stronie słowackiej, polski (graniczny) nosi nazwę Góra Pięciu Kopców (1542 m) i zalicza się go do Diademu Polskich Gór, jako najwyższy w polskiej czę¶ci mikroregionu Grupy Pilska i Romanki. Na znajduj±c± się poniżej Halę Miziow± można wjechać wyci±giem krzesełkowym, znajduje się tam również schronisko.

450

Mechy (B. Żyw., SK)

1466

Niższy wierzchołek masywu Pilska w Beskidzie Żywieckim, położony na Słowacji

451

Mędralowa (B. Żyw.)

1169

Szczyt znajduj±cy się w tzw. Grupie Mędralowej (lub Pa¶mie Mędralowej), na mapach i w przewodnikach turystycznych często zaliczanej do Beskidu Żywieckiego, jednak według regionalizacji Kondrackiego jest to Beskid Makowski. Po stronie słowackiej s± to Oravské Beskydy. Mędralowa jest najwyższym szczytem Grupy Mędralowej i zarazem całego Beskidu Makowskiego, jeżeli trzymać się regionalizacji Kondrackiego. Znajduje się na granicy polsko-słowackiej, w grzbiecie pomiędzy Przełęcz± Jałowieck± Północn± (998 m) oddzielaj±c± j± od Pasma Babiogórskiego, a przełęcz± Głuchaczki (830 m) oddzielaj±c± j± od Grupy Pilska. Grzbietem tym biegnie Wielki Europejski Dział Wodny. Pomiędzy głównym wierzchołkiem Mędralowej a przełęcz± Głuchaczki na mapach wyróżniany jest jeszcze mało wybitny szczyt Mędralowej Zachodniej (1024 m). Te wierzchołki s± najdalej na północ wysuniętymi punktami na obszarze Słowacji.

452

Jałowiec (B. Żyw.)

1111

Szczyt Pasma Przedbabiogórskiego, które według regionalizacji Polski opracowanej przez Jerzego Kondrackiego należy do Beskidu Makowskiego, jednak według innych Ľródeł Pasmo Przedbabiogórskie dzieli się na Grupę Mędralowej, Pasmo Solnisk i Pasmo Jałowieckie, wszystkie zaliczaj±c do Beskidu Żywieckiego. Jałowiec jest najwyższym szczytem Pasma Jałowieckiego i zalicza się go do Diademu Polskich Gór. Znajduje się pomiędzy Czerniaw± Such± (1062 m), od której oddziela go Przełęcz Sucha (982 m), a Kolędówk± (884 m), od której oddziela go płytka przełęcz Opaczne (879 m).

453

Mała Babia (B. Żyw.)

1515

Mała Babia Góra lub Cyl (słow. Malá Babia hora) jest jednym z wierzchołków masywu Babiej Góry w Beskidzie Żywieckim. Od głównej czę¶ci wyraĽnie oddziela go Przełęcz Brona (1408 m). Mała Babia Góra jest uznawana za trzeci co do wysoko¶ci szczytem w całych polskich Beskidach (po Diablaku i Pilsku), jeżeli nie liczy się wschodnich przedwierzchołków Babiej Góry - Gówniaka i Kępy.

454

Babia Góra (B. Żyw.)

1725

Inaczej Diablak, Królowa Beskidów, najwyższy szczyt Beskidu Żywieckiego, zaliczany do Korony Gór Polski. Szczyt zalicza się również do Diademu Polskich Gór, jako najwyższy szczyt mikroregionu Pasma Babiogórskiego. Na południowym zboczu znajduje się schronisko Markowe Szczawiny. We wschodnim grzbiecie schodz±cym w stronę Przełęczy Krowiarki można wyróżnić szczyty: Gówniak (Wołowe Skałki), Kępa oraz Sokolica. W zachodnim grzbiecie można wyróżnić Ko¶ciółek Wschodni i Ko¶ciółek Zachodni, natomiast od Małej Babiej Góry masyw jest oddzielony Przełęcz± Brona.

455

Cyl Hali ¦miet. (BŻ)

1298

Cyl Hali ¦mietanowej - szczyt w Beskidzie Żywieckim, w zachodniej czę¶ci Pasma Policy, położony na zachód od Policy. Jest zwornikiem, gdyż od głównego grzbietu odchodz± dwa boczne - jeden na północ, w kierunku Kiczorki (1012 m), drugi na zachód, w stronę Mosornego Gronia (1047 m), a główna grań zakręca w tym miejscu pod k±tem prostym.

456

Polica (B. Żyw.)

1369

Najwyższy szczyt w Pa¶mie Policy w Beskidzie Żywieckim, zaliczany do Diademu Polskich Gór. Dawniej szczyt nosił nazwę Police, co w języku wołoskim oznaczało półkę, na której w bacówce trzymano sery. Na szczycie znajduje się pomnik upamiętniaj±cy katastrofę lotnicz± z 1969 roku.

457

Czyrniec (B. Żyw.)

1328

Szczyt w Pa¶mie Policy, należ±cym do Beskidu Żywieckiego. Znajduje się w jego bocznym grzbiecie odbiegaj±cym od Policy na południowy wschód, do Przełęczy Zubrzyckiej.

458

Okr±glica (B. Żyw.)

1239

Góra w Pa¶mie Policy w Beskidzie Żywieckim. Na szczycie znajduje się maszt i kaplica, poniżej - schronisko na Hali Krupowej.

459

Chełm (B. Mak.)

603

Najwyższy szczyt Pasma Chełmu w Beskidzie Makowskim

460

Koskowa Góra (B. Mak.)

867

Najwyższy szczyt pasma Koskowej Góry w Beskidzie Makowskim. Wznosi się pomiędzy miejscowo¶ciami Bogdanówk± a Bieńkówk±. Na północ od wierzchołka zbudowano wysoki maszt. W południowym kierunku odchodzi od Koskowej Góry grzbiet, który poprzez wzniesienia Bargłowej Góry, Syrkówki i Magurki opada do doliny Krzczonówki. Koskowa Góra jest zaliczana do Diademu Polskich Gór, jako najwyższy szczyt mikroregionu Pasma Koskowej Góry, leż±cego w nieformalnym regionie Beskidu Mysłowickiego.

461

Solnisko (Kotoń, BM)

857

Najwyższy szczyt w masywie Kotonia (to inna nazwa tej góry), należ±cym do Pasma Koskowej Góry

462

Zębalowa (B. Mak.)

858

Rozległy masyw w Beskidzie Wyspowym, inne nazwy to: Zembalowa, Zębolowa, Golec, Klimas

463

Chełm (My¶lenice, BM)

614

Wznosz±cy się nad My¶lenicami szczyt w Pa¶mie Lubomira i Łysiny, zaliczany do Beskidu Wyspowego lub Makowskiego. Na północnym zboczu zbudowano stok narciarski z wyci±giem krzesełkowym. Na wschód od szczytu znajduje się wieża widokowa. Północno-zachodni grzbiet Chełmu opada poprzez zupełnie niewybitny i niski Gruszczyn (475 m) do doliny Raby, która w miejscu zwanym Luterank± dokonuje przełomu między Pasmem Lubomira i Łysiny a Plebańsk± Gór± w Beskidzie Makowskim.

464

Łysina (B. Mak./Wysp.)

891

Drugi co do wysoko¶ci szczyt w Pa¶mie Lubomira i Łysiny, zaliczanym do Beskidu Wyspowego lub Makowskiego

465

Lubomir (B. Mak./Wysp.)

904

Szczyt w Beskidzie Wyspowym, w klasyfikacji Korony Gór Polski uznawany za najwyższy szczyt Beskidu Makowskiego. Zaliczany jest do Diademu Polskich Gór, jako najwyższy w mikroregionie Pasma Lubomira i Łysiny, leż±cego w nieformalnym regionie Beskidu Mysłowickiego. Dawna nazwa szczytu to Łysina, natomiast obecna pochodzi od nazwiska księcia Kazimierza Lubomirskiego, a nadano j± w 1932 roku w uznaniu jego zasług (w 1922 roku ofiarował państwu domek my¶liwski i 10 ha lasu na szczycie). Na szczycie znajduje się obserwatorium astronomiczne im. Tadeusza Banachiewicza, który w 1922 roku rozpocz±ł budowę małego obserwatorium, które już nie istnieje. Obecne ukończono w 2007 roku.

466

Szczebel (B. Wysp.)

977

Wybitny szczyt w Beskidzie Wyspowym. Znajduje się tuż obok Zakopianki (S7) i wznosi się ponad miejscowo¶ciami: Mszana Dolna, Glisne, Tenczyn, Lubień i Kasinka Mała.

467

Lubogoszcz (B. Wysp.)

968

Wybitny szczyt górski w Beskidzie Wyspowym, znajduj±cy się pomiędzy Szczeblem, ¦nieżnic±, Wierzbanowsk± Gór± i grzbietem Czarnego Działu. Ma długi grzbiet, posiadaj±cy trzy wierzchołki: zachodni (Zapadliska - 766 m), ¶rodkowy (Lubogoszcz Zachodnia - 953 m) i wschodni, najwyższy - Lubogoszcz (968 m). Istniej± kontrowersje, jakiego rodzaju jest nazwa szczytu - męskiego (ten Lubogoszcz) czy żeńskiego (ta Lubogoszcz). Obie formy spotyka się równie często. Według strony poradniajezykowa.pl powinno się odmieniać w rodzaju żeńskim (jak Bydgoszcz) i tak też zostało to przyjęte w aplikacji Polskie Góry.

468

Luboń Wielki (B. Wysp.)

1022

Najwybitniejszy szczyt górski w Beskidzie Wyspowym, nazywany przez miejscowych Biernatk±. Zaliczany jest do Diademu Polskich Gór. Od pobliskiego Szczebla oddziela go przełęcz Glisne. Na górze znajduje się schronisko oraz maszt radiowo-telewizyjny. W kierunku zachodnim od szczytu odchodzi długi grzbiet, w którym znajduje się Luboń Mały, dochodzi ono aż do Naprawy. Ze znajduj±cej się na tym ramieniu Polany Surówki, przy niebieskim szlaku, widoczna jest rozległa panorama Tatr, Gorców i Babiej Góry.

469

Ciecień (B. Wysp.)

829

Szczyt w Beskidzie Wyspowym, którego grzbiet przebiega południkowo, czym różni się od większo¶ci szczytów tego pasma

470

¦nieżnica (B. Wysp.)

1006

Zalesiony szczyt w Beskidzie Wyspowym, od pobliskiego Ćwilina oddzielony głębok± przełęcz± Gruszowiec. Posiada trzy wierzchołki o praktycznie równej wysoko¶ci: główny, zwany Na Budaszowie, oraz położone na wschód od niego Wierchy i Nad Stambrukiem.

471

Ćwilin (B. Wysp.)

1072

Drugi co do wysoko¶ci szczyt Beskidu Wyspowego, zaliczany do Diademu Polskich Gór. Nazwa pochodzi od niemieckiego słowa Zwilling, czyli bliĽniak (domy¶lnie s±siedniej ¦nieżnicy).

472

Jasień (B. Wysp.)

1052

Trzeci co do wysoko¶ci szczyt w Beskidzie Wyspowym (po Mogielicy i po Ćwilinie). Wznosi się ponad miejscowo¶ciami: Półrzeczki, Szczawa, Lubomierz i Łętowe.

473

Mogielica (B. Wysp.)

1171

Najwyższy szczyt Beskidu Wyspowego, zaliczany do Korony Gór Polski oraz Diademu Polskich Gór. Na górze znajduje się wieża obserwacyjna.

474

Łopień (B. Wysp.)

961

Masyw górski w Beskidzie Wyspowym, w którego grzbiecie wyróżnia się również Łopień ¦rodkowy (955 m) i Łopień Wschodni (805 m)

475

Modyń (B. Wysp.)

1029

Jeden z najwyższych szczytów Beskidu Wyspowego, zaliczany do Diademu Polskich Gór. Nie jest typow±, wyspow± gór± w tym pa¶mie, gdyż tworzy trzy grzbiety: południowy, zakończony wzniesieniem Okr±g w Kamienicy, długi południowo-wschodni opadaj±cy poprzez przełęcz Cisowy Dział, Jasieńczyka, Klończyka i SpleĽnię do miejscowo¶ci Jastrzębie, również południowo-wschodni, opadaj±cy do Ł±cka i zakończony wzniesieniami Piechówka i Skalica.

476

Jaworz (Kretówka, BW)

921

Najwyższy szczyt Pasma Łososińskiego w Beskidzie Wyspowym, inna nazwa to Kretówka. Na wschodnich zboczach znajduje się drewniana widokowa o wysoko¶ci około 20 m. Zaliczany jest do Diademu Polskich Gór.

477

Turbacz (Gorce)

1310

Najwyższy szczyt Gorców, zaliczany do Korony Gór Polski oraz Diademu Polskich Gór, jako najwyższy szczyt Gniazda Turbacza. Pod szczytem znajduje się schronisko.

478

Kiczora (Gorce)

1282

Trzeci co do wysoko¶ci szczyt w Gorcach, położony na wschód od Turbacza, oddzielony od niego Przełęcz± Dług± oraz kotłami Ľródliskowymi potoków Łopuszanka i Kamienica. Wchodzi w skład długiego Pasma Gorca.

479

Jaworzyna Kam. (Gorce)

1288

Drugi (po Turbaczu) najwyższy szczyt Gorców. W górnym rogu polany znajduje się pochodz±ca z 1904 roku tzw. Kapliczka Bulandy. Na zachodnim krańcu Jaworzyny znajduje się jaskinia szczelinowa, tzw. Zbójnicka Jama. Na południowy wschód od szczytu, w stronę Magurek (1108 m), znajduje się Przełęcz Pańska Przehybka (995 m), pod któr± upamiętnione zostało miejsce katastrofy amerykańskiego bombowca B24 Liberator z dnia 18.12.1944.

480

Przysłop (Gorce)

1187

Szczyt w Gorcach, w pa¶mie Gorca, znajduj±cy się pomiędzy Jaworzyn± Kamienick± (1288 m) i Gorcem (1228 m)

481

Gorc (Gorce)

1228

Góra we wschodniej czę¶ci grzbietu głównego Gorców. Na szczycie znajduje się wieża widokowa.

482

Czoło Turbacza (Gorce)

1258

Pi±ty pod względem wysoko¶ci szczyt w Gorcach, leż±cy w masywie Turbacza, ponad Hal± Turbacz

483

Mostownica (Gorce)

1251

Szósty co do wysoko¶ci szczyt w Gorcach, położony na północny wschód od Turbacza, od masywu Kudłonia oddzielony przełęcz± Borek

484

Kudłoń (Gorce)

1274

Czwarty co do wysoko¶ci szczyt w Gorcach położony na północny wschód od Turbacza, w grzbiecie ł±cz±cym Turbacz z Beskidem Wyspowym (poprzez przełęcz Przysłop)

485

Gorc Troszacki (Gorce)

1235

Siódmy co do wysoko¶ci szczytem Gorców, mało wybitne wzniesienie w grzbiecie ci±gn±cym się od Kudłonia po Jaworzynkę

486

Solnisko (Gorce)

1183

Szczyt w Gorcach, wznosz±cy się nad miejscowo¶ci± Obidowa. Znajduje się w krótkim bocznym grzbiecie, który odgałęzia się od wzniesienia Rozdziele i poprzez Solnisko i ¦redni Wierch biegnie w zachodnim kierunku.

487

Runek (Gorce)

1005

Słabo wyodrębniony wierzchołek w Pa¶mie Lubania w Gorcach, na zachód od jego głównego wierzchołka

488

Lubań (Gorce)

1225

Najwyższy szczyt Pasma Lubania w południowo-wschodniej czę¶ci Gorców, zaliczany do Diademu Polskich Gór. Lubań posiada dwa wierzchołki - wyższy zachodni (1225 m) i niższy wschodni (1211 m), zwany też ¦rednim Groniem. Pomiędzy nimi znajduje się rozległa polana, z której ¶wietnie widać Tatry. Na szczycie zachodnim znajduje się wieża widokowa.

489

Wielki Chocz (SK)

1608

Kulminacja Grupy Wielkiego Chocza i najwyższy szczyt całych Gór Choczańskich w Łańcuchu Tatrzańskim, słow. Veµký Choč. Wielki Chocz leży w zachodniej czę¶ci Gór Choczańskich. W skład masywu wchodz± także: 1. Mały Chocz (słow. Malý Choč, 1465 m) na południe od głównego szczytu, oddzielony od niego haln± przeł±czk± Vráca (1422 m), 2. mało wybitny i zalesiony Zadni Chocz (Zadný Choč, 1288 m) na południowy zachód od Małego Chocza, pod którym istniało w latach międzywojennych małe schronisko turystyczne, tzw. Hviezdoslavova útulňa, 3. widokowy Przedni Chocz (słow. Predný Choč, 1249 m) na południowy zachód od Zadniego Chocza, oddzielony z kolei od niego przełęcz± Spuątiak (słow. Sedlo Spuątiak, 1095 m).

490

Skoruszyna (SK)

1314

Najwyższy szczyt Skoruszyńskich Wierchów na Pogórzu Skoruszyńskim, zaliczanym do Pogórza Spisko-Gubałowskiego, słow. Skoruąina. Jest też najwyższym szczytem całego Pogórza Spisko-Gubałowskiego. Na górze znajduje się wieża widokowa.

491

Gubałówka (PSG)

1120

Podłużne wzniesienie na Pogórzu Spisko-Gubałowskim. Na Gubałówkę z Zakopanego można wjechać kolej± linowo-terenow±. Na szczycie stoi maszt RTON Gubałówka o wysoko¶ci 102 m.

492

Siwy W. (Tatry Z., SK)

1805

Szczyt położony na Słowacji, w grani głównej Tatr Zachodnich, w pobliżu jej zachodniego końca, słow. Sivý vrch. Jest ostatnim ku zachodowi wybitniejszym szczytem Tatr Zachodnich. W grani głównej znajduje się pomiędzy Siw± Kop± (1627 m), oddzielony od niej przełęcz± Siwy Przechód (ok. 1600 m), a Zuberskim Wierchem (1753 m), od którego oddziela go szeroka przełęcz Palenica Jałowiecka (1579 m).

493

Salatyn (Tatry Zach., SK)

2048

Salatyński Wierch lub Salatyn (słow. Salatín, Salatínsky vrch) - szczyt w słowackich Tatrach Zachodnich, jeden z 6 szczytów należ±cych do tzw. grupy Salatynów. Znajduje się w grani głównej Tatr Zachodnich oddzielaj±cej w tym miejscu Dolinę Rohack± od Doliny Jałowieckiej. W grani tej znajduje się pomiędzy Małym Salatynem (2046 m), od którego oddzielony jest niewielk± Po¶redni± Salatyńsk± Przełęcz± (2012 m), a Brestow± (1934 m), od której oddziela go Skrajna Salatyńska Przełęcz (1870 m). Jego północno-wschodnie stoki opadaj± do Doliny Salatyńskiej.

494

Banówka (Tatry Z., SK)

2178

Szczyt leż±cy w grani głównej Tatr Zachodnich, w ich słowackiej czę¶ci, słow. Baníkov. Znajduje się pomiędzy szczytem Pachoł (2167 m), oddzielony od niego Banikowsk± Przełęcz± (2040 m), a Hrub± Kop± (2166 m), od której oddziela go Przełęcz nad Zawratami. Jest najwyższym szczytem Tatr Zachodnich leż±cym w grani głównej oraz czwartym co do wysoko¶ci szczytem Tatr Zachodnich (ustępuj±c Bystrej, Raczkowej Czubie i Barańcowi).

495

Rohacz Pł. (Tatry Z., SK)

2125

Szczyt w słowackich Tatrach Zachodnich, słow. Plačlivé, Plačlivô, Plačlivý Roháč. Znajduje się w grani głównej Tatr Zachodnich pomiędzy Rohaczem Ostrym (2088 m), oddzielony od niego Rohack± Przełęcz± (1955 m), a Trzema Kopami (2136 m), od których dzieli go Smutna Przełęcz (1963 m).

496

Baraniec (Tatry Z., SK)

2185

Szczyt w słowackiej czę¶ci Tatr Zachodnich, trzeci co do wysoko¶ci szczyt tego pasma, słow. Baranec, Veµký vrch. Znajduje się ok. 2,5 km na południe od grani głównej i jest najwyższym szczytem w bocznej grani Barańców.

497

Jakubina (Tatry Z., SK)

2194

Raczkowa Czuba lub Jakubina (słow. Jakubina) - szczyt w masywie Otargańców w słowackich Tatrach Zachodnich. Znajduje się w tym masywie pomiędzy Jarz±bczym Wierchem (2134 m) i Wyżni± Magur± (2095 m), od której oddzielony jest Jakubińsk± Przełęcz± (2069 m). Jest to najwyższy szczyt tego masywu i drugi co do wysoko¶ci szczyt Tatr Zachodnich. Jego zachodnie zbocza opadaj± do Doliny Jamnickiej, zbocza wschodnie do Doliny Raczkowej z Raczkowymi Stawami (a dokładniej Doliny Zadniej Raczkowej).

498

Bystra (Tatry Zach., SK)

2248

Najwyższy szczyt Tatr Zachodnich, słow. Bystrá. Leży w odległo¶ci 600 m na południe od grani głównej Tatr Zachodnich, po której biegnie granica polsko-słowacka.

499

Kamienista (Tatry Zach.)

2121

Dwuwierzchołkowy szczyt w głównej grani Tatr Zachodnich, na granicy polsko-słowackiej. Od s±siaduj±cego na zachód Błyszcza (2159 m) oddzielony jest Pyszniańsk± Przełęcz± (1788 m), od s±siaduj±cego na wschód Smreczyńskiego Wierchu (2066 m) - Hlińsk± Przełęcz± (1906 m).

500

Smreczyński (Tatry Z.)

2066

Smreczyński Wierch - szczyt w grani głównej Tatr Zachodnich, na granicy polsko-słowackiej, słow. Smrečiny, Smrečinský vrch. Posiada dwa wierzchołki, oddzielone siodłem. Od położonej na wschód Tomanowej Kopy oddzielony jest Smreczyńsk± Przełęcz± (1799 m), od położonej na zachód Kamienistej - Hlińsk± Przełęcz± (1907 m).

501

Osobita (Tatry Z., SK)

1687

Szczyt w północno-zachodniej czę¶ci słowackich Tatr Zachodnich, słow. Osobitá. Jest niezbyt wysoki, ale wybitnie wyodrębniony, odsunięty na północ od głównego trzonu Tatr. Nazwa szczytu pochodzi od góralskiego słowa osobity, to znaczy oddzielony, osobny.

502

Ciemniak (Tatry Zach.)

2096

Najdalej na zachód wysunięty szczyt należ±cy do masywu Czerwonych Wierchów w Tatrach Zachodnich. Znajduje się w głównej grani Tatr, na granicy polsko-słowackiej, słow. Temniak. Wznosi się pomiędzy niewielk± Mułow± Przełęcz± (2067 m), oddzielaj±c± go od Krzesanicy, a wybitn± Tomanow± Przełęcz± (1686 m).

503

Krzesanica (Tatry Zach.)

2122

Szczyt w grani głównej Tatr Zachodnich, przez któr± przebiega granica polsko-słowacka, słow. Kresanica. Jest najwyższym szczytem zespołu Czerwonych Wierchów i zalicza się go do Diademu Polskich Gór. Krzesanica wznosi się nad polsk± Dolin± Miętusi± i słowack± Dolin± Cich±. Od wschodu s±siaduje z Małoł±czniakiem (2096), oddzielona od niego Litworow± Przełęcz± (2037 m), od zachodu z Ciemniakiem (2096), oddzielona Mułow± Przełęcz± (2067 m). Nazwa szczytu pochodzi od północnej ¶ciany zwanej krzesan±.

504

Małoł±czniak (Tatry Z.)

2096

Szczyt w Tatrach Zachodnich, należ±cy do masywu Czerwonych Wierchów. Leży w głównej grani Tatr, na granicy polsko-słowackiej, słow. Malolúčniak. Na wschód s±siaduje z Kop± Kondrack± (2005 m), oddzielony od niej Małoł±ck± Przełęcz± (1924 m), na zachód z Krzesanic± (2122 m) poprzez Litworow± Przełęcz (2037 m). Jego nazwa pochodzi od Doliny Małej Ł±ki, nad któr± się znajduje, poza tym wznosi się nad Dolin± Ko¶cielisk± oraz Dolin± Cich± (od strony słowackiej).

505

Kopa Kondr. (Tatry Z.)

2004

Szczyt w Tatrach Zachodnich, najniższy z Czerwonych Wierchów, wysunięty najbardziej na wschód. Leży w głównej grani Tatr, na granicy polsko-słowackiej, słow. Kondratova kopa. Znajduje się pomiędzy Suchym Wierchem Kondrackim (1890 m), oddzielona od niego Przełęcz± pod Kop± Kondrack± (1863 m), oraz Małoł±czniakiem (2096 m), od którego oddzielona jest Małoł±ck± Przełęcz± (1924 m). Kopa Kondracka wznosi się nad trzema dolinami walnymi: Dolin± Małej Ł±ki (jej górnym piętrem - Wyżni± ¦wistówk± Małoł±ck±), Dolin± Bystrej (jej górnym piętrem - Dolin± Kondratow±) i Dolin± Cich± (jej odnog± - Dolink± Rozpadł±). Od wierzchołka odchodzi północna grań Kopy Kondrackiej, ł±cz±ca się poprzez Kondrack± Przełęcz z Giewontem.

506

Kominiarski W. (Tatry Z.)

1829

Wybitny masyw górski w polskich Tatrach Zachodnich, wznosz±cy się pomiędzy Dolin± Chochołowsk± i Ko¶cielisk±, inna nazwa to Kominy Tylkowe. Jest najwybitniejszym szczytem całych polskich Tatr, w krajowym rankingu wybitno¶ci zajmuje 24 miejsce. Z południowej strony oddzielony jest od Ornaku Iwaniack± Przełęcz± (1459 m), która jest dla Kominiarskiego Wierchu tzw. przełęcz± kluczow± i to od niej jest prowadzony pomiar wybitno¶ci 370 m. W kierunku wschodnim ci±gn± się od niego rozdzielone Dolin± Smytni± dwie równoległe granie. Większa, maj±ca ok. 2 km długo¶ci, w końcowej czę¶ci przechodzi w Raptawick± Grań zakończon± Raptawick± Turni± góruj±c± ponad Polan± Pisan±. Odchodzi od niej w górnej czę¶ci na północny wschód grzbiet Stołów, następnie poprzez Przysłop Kominiarski ł±cz±cy się z masywem Ko¶cieliskich Kopek. Mniejsza zakończona jest Smytniańskimi Turniami. W kierunku północnym s±siaduje poprzez nieduży grzbiet zwany Kuf± z reglowym wzniesieniem - Wielkim Opalonym Wierchem.

507

Giewont (Tatry Zach.)

1894

Charakterystyczna góra w polskich Tatrach Zachodnich, ¶wietnie widoczna z Zakopanego. Na szczycie znajduje się krzyż. Masyw Giewontu składa się jeszcze z Długiego Giewontu (1867 m) i Małego Giewontu (1728 m). Najwyższy z nich Wielki Giewont, uznawany za wła¶ciwy szczyt całego masywu znajduje się w ¶rodku, oddzielony od Długiego Giewontu przełęcz± Szczerba (1823 m), a od Małego Giewontu Giewonck± Przełęcz± (1680 m). Jest on często uważany za najwyższy szczyt należ±cy do Tatr Zachodnich, który jest położony w cało¶ci w Polsce. Wyższa jest jednak Twarda Kopa, zazwyczaj pomijana z powodu bardzo niewielkiej minimalnej deniwelacji względnej (wybitno¶ci). Wielki Giewont jest też szczytem zwornikowym - odchodzi od niego w kierunku południowym grań, która poprzez Kopę Kondrack± ł±czy się z Czerwonymi Wierchami. W grani tej znajduje się Wyżnia Kondracka Przełęcz (1765 m) i Kondracka Przełęcz (1725 m). Wielki Giewont wznosi się ponad dolinami: Str±żysk±, Białego, Małej Ł±ki i Kondratow±. Jego północne ¶ciany, widoczne z Zakopanego, opadaj± bardzo strom± ¶cian± o wysoko¶ci ok. 600 m do Małej Dolinki.

508

Kasprowy W. (Tatry Z.)

1987

Bardzo popularny w¶ród turystów szczyt w Tatrach Zachodnich, w głównej grani Tatr, na granicy polsko-słowackiej. Dawne nazwy to Kasprowa Czuba, Stawiańska Czuba, Goryczkowiańska Czuba, słow. Kasprov vrch. Góruje nad trzema dolinami: Dolin± Bystrej i Dolin± Suchej Wody G±sienicowej po stronie polskiej oraz Dolin± Cich± po stronie słowackiej. Jest zwornikiem dla 4 grani. Na górę można wjechać kolejk±, na szczycie znajduje się restauracja oraz stacja meteorologiczna.

509

¦winica (Tatry)

2301

Zwornikowy szczyt w grani głównej Tatr Wysokich o dwóch wierzchołkach, różni±cych się wysoko¶ci± o 10 m, słow. Svinica. Zaliczana jest do Diademu Polskich Gór. Ma kształt szerokiej piramidy skalnej, jest pierwszym od zachodu wybitnym szczytem (o wybitno¶ci ponad 100 m) Tatr Wysokich i kapitalnym punktem widokowym. Dwa wierzchołki ¦winicy rozdziela przełęcz - ¦winicka Szczerbina Niżnia (2278 m), opada spod niej Żleb Blatona. Wyższy wierzchołek ma 2301 m i prowadzi na niego szlak turystyczny. Niższy, zwany wierzchołkiem taternickim, ma wysoko¶ć 2291 m i jest niedostępny turystycznie. Niektórzy za trzeci wierzchołek uznaj± też niewybitny garb ¦winickiej Kopy. Punktem zwornikowym, przez który przebiega granica państwowa pomiędzy Polsk± a Słowacj±, jest jej główny wierzchołek. ¦winica leży w miejscu załamania się głównego grzbietu Tatr pod k±tem prostym i odej¶cia bocznej, 9-kilometrowej długo¶ci wschodniej grani ¦winicy zakończonej Wołoszynem. Odcinkiem tej grani od Przełęczy Zawrat (2159 m) poprowadzono szlak Orlej Perci.

510

Kozi Wierch (Tatry)

2291

Szczyt w Tatrach w długiej wschodniej grani ¦winicy pomiędzy Dolin± G±sienicow± a Dolin± Pięciu Stawów Polskich. Prowadzi przez niego Orla Perć - popularny i trudny szlak turystyczny. Według niektórych Ľródeł Kozi Wierch jest uznawany za najwyższy szczyt położony w cało¶ci w Polsce, jednak w tym rankingu wyższe od niego s± dwa wierzchołki: Cubryńska Strażnica (2235 m) oraz ¦winicka Kopa (2298).

511

Skrajny Granat (Tatry)

2225

Najniższy z trzech wierzchołków masywu Granatów, położony w długiej wschodniej grani ¦winicy w polskich Tatrach Wysokich, na trasie Orlej Perci.

512

Mięguszowiecki (Tatry)

2438

Mięguszowiecki Szczyt, Mięguszowiecki Szczyt Wielki, słow. Veµký Mengusovský ątít - szczyt Tatr Wysokich, znajduj±cy się w grani głównej Tatr na granicy polsko-słowackiej, pomiędzy Cubryn± (oddziela je Hińczowa Przełęcz) a Mięguszowieckim Szczytem Po¶rednim (oddziela je Mięguszowiecka Przełęcz Wyżnia 2340 m n.p.m.). Jest to drugi co do wysoko¶ci szczyt w Polsce (20. w Tatrach) i najwyższy z Mięguszowieckich Szczytów. Jego północna ¶ciana jest najwyższ± ¶cian± w Tatrach o nachyleniu przekraczaj±cym 45°, osi±ga ona 1043 m wysoko¶ci. Szczyt jest dobrze widoczny spod Morskiego Oka.

513

Hruby Wierch (Tatry, SK)

2428

Hruby Wierch, słow. Hrubý vrch - wybitny szczyt w bocznej Grani Hrubego, będ±cej odnog± głównej grani odnogi Krywania. Wznosi się on nad dolinami: Hlińsk±, Młynick± i Niewcyrk±. Jego nazwa pochodzi od kształtu góry i towarzysz±cej mu masywnej (hruby - gruby), szerokiej grani północno-zachodniej.

514

Krywań (Tatry, SK)

2496

Szczyt w południowo-zachodniej czę¶ci Tatr Wysokich po stronie słowackiej, o charakterystycznym, zakrzywionym wierzchołku, od którego wzi±ł swoj± nazwę, słow. Kriváň. Południow± grani± na szczyt prowadzi niebieski szlak turystyczny przez Mały Krywań (słow. Malý Kriváň) i Krywańsk± Przeł±czkę (słow. Daxnerovo sedlo). Do 1793 roku uważany był za najwyższy szczyt Tatr, od 1935 roku jest narodow± gór± Słowaków. Szczyt został umieszczony także w hymnie Słowacji, w herbie Słowackiej Republiki Socjalistycznej (wieczny ogień na tle góry), a od 1 stycznia 2009 roku znajduje się na słowackich monetach o nominale 1, 2 i 5 eurocentów.

515

Rysy (Tatry, PL/SK)

2503

Położony w Tatrach Wysokich najwyższy szczyt Polski, zaliczany do Korony Gór Polski, Diademu Polskich Gór oraz Korony Europy. Graniczny wierzchołek Rysów liczy 2499 m, położony w cało¶ci na Słowacji jest o 4 metry wyższy.

516

Wysoka (Tatry, SK)

2547

Wysoka, słow. Vysoká - dwuwierzchołkowy szczyt, położony w głównym grzbiecie Tatr, po stronie słowackiej. Wierzchołki maj± prawie równ± wysoko¶ć, a rozdziela je położona około 22 m niżej Przeł±czka w Wysokiej (©trbina vo Vysokej). Masyw Wysokiej położony jest pomiędzy masywami Rysów (rozdziela je przełęcz Waga - sedlo Váha) i Ganku (Gánok - rozdziela je szeroka Rumanowa Przełęcz).

517

Kończysta (Tatry, SK)

2538

Dwuwierzchołkowy szczyt w słowackich Tatrach Wysokich, słow. Končistá. Leży w południowej, bocznej grani Tatr Wysokich, odchodz±cej od Zmarzłego Szczytu (Popradský Ąadový ątít). Pocz±wszy od Przełęczy koło Dr±ga (Sedlo pod Drúkom), grań ta nazywana jest Grani± Kończystej (hrebeň Končistej). Na północ od szczytu znajduje się w niej Stwolska Turnia (©tôlska veľa), oddzielona od Kończystej głęboko wcięt± Stwolsk± Przełęcz± Wyżni± (©tôlska ątrbina).

518

Gerlach (Tatry, SK)

2655

Położony na Słowacji najwyższy szczyt Tatr oraz całych Karpat, zaliczany do Korony Europy, słow. Gerlachovský ątít. Masyw Gerlacha składa się z kilku wierzchołków. Grań rozpoczyna się od strony północno-zachodniej wierzchołkiem zwornikowym z grani± główn± - Zadnim Gerlachem (Zadný Gerlach, 2616 m), którego zbocza obniżaj± się do Przełęczy Tetmajera (Gerlachovské sedlo), za któr± wznosi się główny wierzchołek (2655 m). Dalej w grani znajduj± się kolejno Wyżnie Gerlachowskie Wrótka, wierzchołek Po¶redniego Gerlacha, Po¶rednie Gerlachowskie Wrótka, Gerlachowska Czuba i Niżnie Gerlachowskie Wrótka. Grzbiet kończy się południowo-wschodnim szczytem Małego Gerlacha (Kotlový ątít, 2601 m). Z wierzchołka Małego Gerlacha odchodz± dwa boczne ramiona obejmuj±ce Gerlachowski Kocioł (Gerlachovský kotol).

519

Szer. Jaworzyńska (SK)

2210

Szeroka Jaworzyńska (słow. Javorinská ©iroká) - położony w słowackich Tatrach Wysokich rozłożysty masyw rozdzielaj±cy Dolinę Białej Wody (Bielovodská dolina) od Doliny Jaworowej (Javorová dolina). Szeroka Jaworzyńska jest położona w bocznej grani, na północ od Jaworowych Wierchów, łagodniejszej czę¶ci Jaworowej Grani.

520

Sławkowski (Tatry, SK)

2452

Wysoki i rozłożysty szczyt w bocznej grani Tatr Wysokich, odchodz±cej od grani głównej w zworniku Małej Wysokiej (Východná Vysoká), słow. Slavkovský ątít. Szczyt charakteryzuje jedna z największych w Tatrach wysoko¶ci względnych - jego północno-wschodnie stoki wznosz± się 950 metrów ponad podstawę. Na górę prowadzi niebieski szlak turystyczny, przechodz±cy wschodni± grani± Hrebeniok - Slavkovská vyhliadka - Nos - Sławkowski Szczyt.

521

Lodowy (Tatry, SK)

2630

Najwyższy szczyt w grani głównej Tatr Wysokich, słow. Ąadový ątít. Według niektórych Ľródeł jedynym wyższym od niego punktem w grani głównej jest należ±cy do masywu Gerlacha wierzchołek - Zadni Gerlach. Nazwa góry pochodzi od długotrwale zalegaj±cych, zwłaszcza na jej północnych stokach, zlodowaciałych pól ¶niegowych. Jest to trzeci co do wysoko¶ci (po Gerlachu i Łomnicy) samodzielny szczyt tatrzański, a w okresie listopad 1938 - wrzesień 1939 był najwyższym szczytem Polski.

522

Durny Szczyt (Tatry, SK)

2625

Czwarty co do wysoko¶ci szczyt Tatr, położony na Słowacji, słow. Pyąný ątít. Znajduje się w długiej bocznej grani pomiędzy Baranimi Rogami (Baranie rohy) a Łomnic± (Lomnický ątít).

523

Łomnica (Tatry, SK)

2634

Drugi po Gerlachu najwyższy szczyt Tatr, słow. Lomnický ątít. Na górę można wjechać kolej± linow±, której dolna stacja znajduje się w Tatrzańskiej Łomnicy, a po¶rednia nad Łomnickim Stawem (słow. Skalnaté pleso). Łomnica położona jest w bocznej grani odchodz±cej na południowy wschód od grani głównej w Wyżnim Baranim Zworniku (słow. Vyąná Barania stráľnica) w masywie Baranich Rogów (słow. Baranie rohy).

524

Hawrań (Tatry B., SK)

2152

Najwyższy szczyt Tatr Bielskich na Słowacji, słow. Havran. Jest to najwyższy wapienny szczyt całych Tatr. Hawrań oddzielony jest na zachodzie od s±siedniego Nowego Wierchu (1999 lub 2009 m) wyraĽn± Hawrani± Przełęcz± (1919 m). Na wschodzie Hawrań graniczy z Płaczliw± Skał± (2142 m), oddzielony Strzystarsk± Przełęcz± (1969 m). Szczyty te razem z Muraniem (na zachód od Nowego Wierchu) tworz± charakterystyczn± grupę, widoczn± m.in. z wielu miejsc w Tatrach Wysokich.

525

Chopok (N. Tatry, SK)

2024

Położony na Słowacji jeden z najwyższych szczytów Niżnych Tatr (podawany jako drugi lub trzeci najwyższy niżnotatrzański szczyt - wyższe s± Dziumbier i ©tiavnica). U podnóży Chopoka znajduje się duży o¶rodek narciarski Jasná podzielony na 2 czę¶ci: Jasná - Chopok północ (Chopok sever) z terenami: Otupné (1142 m), Záhradky (1025 m), Luková (1670 m) oraz o¶rodek Chopok południe (Chopok juh) z terenami: Kosodrevina (1489 m) i Srdiečko (1216 m). Jest to największy o¶rodek narciarski na Słowacji.

526

Dziumbier (N. Tatry, SK)

2043

Najwyższy szczyt Niżnych Tatr na Słowacji, słow. Ďumbier. Znajduje się w głównym grzbiecie tych Tatr, pomiędzy szczytem Krúpova hoµa (1922 m), od którego oddzielony jest przełęcz± Krúpovo sedlo (ok. 1890 m) i ©tiavnica (2025 m).

527

Trzy Korony (Pieniny)

982

Najwyższy szczyt w Pieninach ¦rodkowych, złożony z kilku wierzchołków. Najwyższym jest Okr±glica, na której znajduje się platforma widokowa. Zaliczany jest do Diademu Polskich Gór, jako najwyższy szczyt Pienin Wła¶ciwych.

528

Wysokie Skałki (Pieniny)

1050

Najwyższy szczyt Pienin, położony na granicy ze Słowacj±, w Małych Pieninach. Zaliczany do Korony Gór Polski oraz Diademu Polskich Gór. Inna polska nazwa to Wysoka, słow. Vysoké Skalky.

529

Wlk. Przehyba (B. S±d.)

1191

Szczyt w Beskidzie S±deckim, znajduj±cy się w głównej grani Pasma Radziejowej pomiędzy Przehyb± (1175 m) a Złomistym Wierchem Północnym (1226 m)

530

Radziejowa (B. S±decki)

1266

Najwyższy szczyt Beskidu S±deckiego, zaliczany do Korony Gór Polski oraz Diademu Polskich Gór, jako najwyższy w mikroregionie Pasma Radziejowej. Na górze znajduje się wieża obserwacyjna.

531

Jaworzyna Krynicka (BS)

1114

Wysoki szczyt w Beskidzie S±deckim, najwyższy w Pa¶mie Jaworzyny, zaliczany do Diademu Polskich Gór. Na górę można wjechać kolej± gondolow±.

532

Wierch n. Kam. (BS)

1084

Szczyt w Beskidzie S±deckim, w Pa¶mie Jaworzyny Krynickiej. Znajduje się w głównym grzbiecie pasma, pomiędzy Hal± Pisan± a Hal± Łabowsk±.

533

Makowica (B. S±d.)

948

Szczyt w zachodniej czę¶ci Pasma Jaworzyny Krynickiej w Beskidzie S±deckim

534

W±tkowa (B. Niski)

846

Szczyt w Beskidzie Niskim, w pa¶mie Magury W±tkowskiej, położony nad Bartnem. Zaliczany jest to Diademu Polskich Gór, jako najwyższy w mikroregionie Pasma Magurskiego, inaczej Beskidu Magurskiego, czę¶ci tzw. Beskidu Gorlickiego.

535

Jaworze (B. Niski)

882

Góra w Beskidzie Niskim, najwyższy szczyt Gór Grybowskich, inaczej Beskidu Grybowskiego, zaliczany do Diademu Polskich Gór. Wznosi się na południowy wschód od Grybowa. Na szczycie stoi wieża widokowa z krzyżem.

536

Kozie Żebro (B. Niski)

888

Beskid Niski

537

Lackowa (B. Niski)

997

Najwyższy szczyt Beskidu Niskiego leż±cy w Polsce, słow. Lacková. Zaliczany do Korony Gór Polski oraz Diademu Polskich Gór, jako najwyższy w Górach Hańczowskich (inaczej Hańczowskie Góry Rusztowe, czę¶ć tzw. Beskidu Gorlickiego). Jest położony między Krynic±-Zdrój a Wysow±, na granicy ze Słowacj±. Wznosi się dobrze widoczn± z daleka kopuł± nad wsiami Izby oraz Bieliczna.

538

Busov (B. Niski, SK)

1002

Najwyższy szczyt Beskidu Niskiego, położony na Słowacji

539

Jawornik (B. Niski)

761

Szczyt w GnieĽdzie Jawornika, we wschodniej czę¶ci Beskidu Niskiego, dawna nazwa Zadowczykowa

540

Jaworzyna Kon. (BN)

881

Jaworzyna Konieczniańska, słow. Javorina - szczyt w Beskidzie Niskim, na granicy ze Słowacj±

541

Zrubań (B. Niski)

776

Szczyt w Pa¶mie Bukowicy w Beskidzie Niskim

542

Tokarnia (Karlików, BN)

778

Najwyższy szczyt w Pa¶mie Bukowicy w Beskidzie Niskim, leż±cy na terenie wsi Karlików. Zalicza się go do Diademu Polskich Gór. Ze szczytu roztacza się rozległy widok w kierunku północnym na Pogórze Bukowskie, w kierunku południowo-wschodnim na Bieszczady oraz w kierunku zachodnim na Beskid Niski a przy dobrej widoczno¶ci nawet Tatry. Szczyt ma dwa wierzchołki - wschodni (zalesiony) zwany był dawniej Wierchem Mendla, natomiast na głównym wierzchołku stoi maszt telefonii komórkowej.

543

¦wieżowa (B. Niski)

801

Szczyt w zachodniej czę¶ci Beskidu Niskiego

544

Kolanin (B. Niski)

705

Szczyt w zachodniej czę¶ci Beskidu Niskiego

545

Kamień n. K±tami (BN)

714

Szczyt w zachodniej czę¶ci Beskidu Niskiego. Na zboczach góry znajduje się kilka wychodni skalnych.

546

Łysa Góra (B. Niski)

641

Szczyt górski w Beskidzie Niskim, w pa¶mie Beskidu Dukielskiego, nad prawym brzegiem Wisłoki, na południowy zachód od wsi o tej samej nazwie. Znajduje się na grzbiecie pomiędzy Grzywack± Gór± a Polan±. Posiada dwa wierzchołki, oddalone od siebie o pół kilometra.

547

Dania (Halka, BN)

696

Szczyt w Beskidzie Niskim, w pa¶mie Beskidu Dukielskiego. Jest najwyższym wierzchołkiem grzbietu Łysej Góry i Polany. Inne nazwy to Kaczalnik lub Halka.

548

Chyrowa (B. Niski)

694

Szczyt w pa¶mie Beskidu Dukielskiego we wschodniej czę¶ci Beskidu Niskiego

549

Cergowa (B. Niski)

716

Szczyt Beskidu Dukielskiego w Beskidzie Niskim, na południowy wschód od Dukli. Posiada trzy wierzchołki, na najwyższym stoi żelazny krzyż.

550

Chryszczata (Biesz.)

998

Szczyt w Bieszczadach, w pa¶mie Wołosania. Na szczycie stoi betonowa wieża geodezyjna z czasów zaborów. Nazwa Chryszczata wywodzi się od łemkowskiej nazwy ro¶liny chreszczate zilie (czworolist pospolity) lub od skrzyżowania dróg (ukr. chrest - krzyż). Na zachodnich stokach Chryszczatej znajduj± się osuwiskowe Jeziorkami Duszatyńskimi.

551

Jaworne (Biesz.)

992

Szczyt w Bieszczadach Zachodnich, położony w pa¶mie Wysoki Dział, na południowy wschód od przełęczy Żebrak. Od południowego wschodu poprzez przełęcz (928 m) s±siaduje z Wołosaniem.

552

Wołosań (Biesz.)

1071

Szczyt w Bieszczadach Zachodnich, inna nazwa Patryja. Zalicza się do Diademu Polskich Gór, jako najwyższy w Pa¶mie Wołosania i Chryszczatej, tzw. Wysokim Dziale.

553

Małe Jasło (Biesz.)

1097

Szczyt w Bieszczadach Zachodnich położony w ¶rodkowej czę¶ci bocznego grzbietu pasma granicznego ci±gn±cego się od Okr±glika przez Jasło aż do Cisnej

554

Jasło (Biesz.)

1153

Szczyt w Bieszczadach Zachodnich, stanowi±cy najwyższ± kulminację pasma ci±gn±cego się od Okr±glika w pa¶mie granicznym na północny zachód

555

Fereczata (Biesz.)

1102

Szczyt w pa¶mie granicznym Bieszczadów Zachodnich, stanowi±cy kulminację bocznego grzbietu odbiegaj±cego z Okr±glika na wschód

556

Riaba Skała (Biesz.)

1199

Szczyt w pa¶mie granicznym Bieszczadów Zachodnich, na granicy polsko-słowackiej. Nazwa pochodzi od ukraińskiego słowa riabyj - pstry, odznaczaj±cy się mnogo¶ci± barw. Spotykana jest również nazwa Rabia Skała.

557

Wielka Rawka (Biesz.)

1307

Najwyższy szczyt pasma granicznego w Bieszczadach Zachodnich, zaliczany do Diademu Polskich Gór

558

Wołowe Berdo (Biesz.)

1121

Szczyt w Bieszczadach, położony na granicy polsko-ukraińskiej, inna nazwa to Wołkowe Berdo

559

Kińczyk Buk. (Biesz.)

1251

Szczyt w Bieszczadach Zachodnich, kulminacja Połoniny Bukowskiej

560

Smerek (Poł. Wetl.)

1222

Szczyt w Bieszczadach Zachodnich, stanowi±cy przedłużenie na zachód grzbietu Połoniny Wetlińskiej. Granic± jest Przełęcz Mieczysława Orłowicza (1075 m), przez któr± s±siaduje on z Szarym Berdem. Na udostępnionym dla turystów wierzchołku południowym znajduje się żelazny krzyż, który stoi w miejscu, gdzie piorun zabił turystę.

561

Roh (Poł. Wel., Biesz.)

1255

Najwyższy wierzchołek Połoniny Wetlińskiej w Bieszczadach Zachodnich. Szczyt stanowi kulminację pokrytego grehotami (gołoborzami) grzbietu położonego pomiędzy oddzielaj±c± go od Osadzkiego Wierchu Srebrzyst± Przełęcz± (1215 m) a Hasiakow± Skał± i znajduje się w jego północno-zachodnim końcu.

562

Kruhly Wierch (P. Car.)

1297

Jeden z czterech wierzchołków Połoniny Caryńskiej w Bieszczadach Zachodnich, stanowi±cy jej najwyższe wzniesienie

563

Połonina Car. (Biesz.)

1239

Jedna z połonin w Bieszczadach, zwana inaczej Berehowsk±. W masywie wyróżnia się cztery kulminacje, z których najwyższy jest Kruhly Wierch (1297 m), a pozostałe maj± wysoko¶ć: 1245, 1239 i 1148 m.

564

Szeroki Wiech (Biesz.)

1243

Zachodni wierzchołek Szerokiego Wierchu w Grupie Tarnicy w Bieszczadach

565

Tarnica (Biesz.)

1346

Najwyższy szczyt polskich Bieszczadów, zaliczany do Korony Gór Polski oraz do Diademu Polskich Gór, jako najwyższy w Pa¶mie Połonin. Na wierzchołku znajduje się taras widokowy i żelazny krzyż.

566

Krzemień (Biesz.)

1335

Drugi pod względem wysoko¶ci szczyt polskich Bieszczadów i całych Bieszczadów Zachodnich. Znajduje się w ¶rodkowej czę¶ci grupy Tarnicy (1346 m) i Halicza (1333 m), w pa¶mie połonin.

567

Halicz (Biesz.)

1333

Trzeci pod względem wysoko¶ci szczyt w polskiej czę¶ci Bieszczadów i całych Bieszczadach Zachodnich. Położony jest we wschodniej czę¶ci grupy Tarnicy, pomiędzy Kop± Bukowsk± a Rozsypańcem. Jest zwornikiem dla biegn±cego w kierunku wschodnim grzbietu kulminuj±cego w Wołowym Garbie. Ze szczytu można podziwiać wspaniał± panoramę 360 stopni.

568

Magura Łomniańska (UA)

1024

Najwyższy szczyt Gór Sanocko-Turczańskich, położony na Ukrainie

569

Lutańska Holica (UA)

1375

Jeden z najwyższych szczytów Połoniny Równej na Ukrainie

570

Równa (UA)

1480

Najwyższy szczyt Połoniny Równej na Ukrainie

571

Ostra Hora (PR, UA)

1405

Jeden z najwyższych szczytów Połoniny Równej na Ukrainie

572

Pikuj (UA)

1408

Położony na Ukrainie najwyższy szczyt Bieszczadów. Na górze stoi kilkumetrowy obelisk. Pikuj leży w cało¶ci na Ukrainie, ale przez wieki stanowił szczyt graniczny - do 1772 roku między Koron± Królestwa Polskiego a Królestwem Węgier, przed II wojn± ¶wiatow± przez szczyt przechodziła południowa granica Rzeczypospolitej Polskiej, pierwotnie granica polsko-czechosłowacka, a potem polsko-węgierska.

573

Łysica (G. ¦więt.)

613

Najwyższy szczyt Gór ¦więtokrzyskich, leż±cy w Łysogórach, zaliczany do Korony Gór Polski oraz Diademu Polskich Gór. Potoczna nazwa to Góra ¦więtej Katarzyny. W ostatnim czasie udowodniono, że nieco wyższy (614 m) jest położony około 700 m na wschód wierzchołek o nazwie Skała Agaty. Łysicę najwygodniej zdobyć czerwonym szlakiem, prowadz±cym z wsi ¦więta Katarzyna.

574

Łysa Góra (G. ¦więt.)

595

Inaczej zwany ¦więtym Krzyżem, drugi najwyższy szczyt Gór ¦więtokrzyskich. Na górze znajduje się maszt oraz klasztor.

575

Szczytniak (G. ¦więt.)

554

Najwyższy szczyt Pasma Jeleniowskiego w Górach ¦więtokrzyskich



(c) 2010 - 2019 Robert Celiński, Byledobiec Anin